Quotessence
Home / Quotes / Quote by Avra Blake

Quote by Avra Blake

Work

Beyond the Darkness

This book explores themes of hope, despair, and the struggle for meaning in the face of adversity. more

Author

Avra Blake

Browse famous quotes and profile details for Avra Blake. more

You May Also Like

“Herkesin bildiği fotoğraflar, artık bir toplumun hakkında düşünmeyi seçtiği ya da düşünmeyi seçtiğini ilan ettiği şeylerin bütünleyici bir parçasıdır. Toplum bu fikirleri 'hafıza' olarak adlandırır ve onların toplamı da uzun vadede bir 'kurgu'ya dönüşür. Daha kesin bir dille konuşursak, kolektif hafıza diye bir şey yoktur -kolektif hafıza, tıpkı kolektif suç kavramı gibi aynı düzmece fikirler familyasının bir parçasıdır. Ama kolektif eğitim diye bir şey vardır. Bütün hafızalar bireyseldir, başka bir şeye indirgenemez; kişinin kendisiyle birlikte ölüp gider. Kolektif hafıza denen şey, hatırlatıcı değil koşullandırıcı bir olgudur: Bu nokta önemlidir ve bu, zihnimizin deposunda kilitli görüntülerle birlikte, olayların nasıl meydana geldiğinin öyküsüdür. İdeolojiler, anlamlı ortak fikirleri özetleyip kapsül haline getirerek öngörülebilir düşünce ve duyguları harekete geçiren, kanıtlayıcı görüntü arşivleri, temsili görüntüler biriktirirler. Poster olmaya uygun fotoğraflar (bir atom bombası denemesinin bıraktığı mantar bulutu, Washington D.C.' de Lincoln Anıtı'nda konuşan Martin Luther King, Jr. ve ayda yürüyen astronot, vb.) ses yankılarının görsel karşılıklarıdır. Onlar sayesinde -en az posta pulları kadar etkili bir hatıra olarak- Önemli Tarihsel Anlar'ı yad ederiz; gerçekten de, sadece zafer anlarını yansıtan fotoğraflar (atom bombasının resmi) posta pulu haline gelirler. Ne şans ki, Nazi ölüm kamplarından tek bir imzalı fotoğraf çıkmamıştır.”

“Sometimes I think the War is harder on parents than on soldiers," said Pritchard. Gaunt could tell he was lying, but Gaunt would have lied too, if he had thought of it. Instead, all he could think of was No Man's Land at night, when the star shells lit it up, and it seemed to contain the world. The steak and champagne disgusted him. The fine china and silverware were sticky with something intangible, something fouler than the mud of the trenches. Next to him, Pritchard dropped his fork with a clatter. Gaunt still knew the names of all the men in his company. Where would they see tonight? How many were left alive ?”

“As they approached the cantina one of the men from inside appeared in the doorway like a bloody apparition. he had been scalped and the blood was all run down into his eyes and he was holding shut a huge hole in this chest where a pink froth breathed in and out. One of the citizens laid a hand on his shoulder. A dónde vas? he said. A casa, said the man.”