Quotessence
Home / Quotes / Quote by Sophocles

Quote by Sophocles

Work

Electra

Browse quotes and source details for this work. more

Author

Sophocles
Sophocles

Sophocles, born in 498 BC and died in 406 BC, was a renowned Greek tragic playwright. He is one of the three greatest tragic poets of ancient Greece, alongside Aeschylus and Euripides. Sophocles' works profoundly revealed the complexity of human nature and social contradictions, exerting a profound influence on subsequent drama. more

You May Also Like

“عندما يموت الأب يصير الإبن أبا نفسه و ابن نفسه في نفس الوقت. ينظر إلى وجه طفله ويرى نفسه في وجه الصبي ، يتخيل ما الذي يراه الصبي عندما يلتفت نحوه وينظر إلى وجهه و يتكشّف للصبي أنه أبو نفسه. ولسبب غامض يجد نفسه مأخوذا بهذه الفكرة ، ليس منظر الصبي مكتشفا الحقائق هو ما دوّخه باللذة ، ولا حتى فكرة أنه يقف داخل أبيه ، ولكن الذي يراه في وجه الصبي من حياته الماضية المتلاشية. إنها حالة من "النوستالجيا" لحياته نفسها ، هذا ما يشعر به ، ربما ذكرى لطفولته كابن لوالده. ولسبب غامض أيضا يجد نفسه يرتعش في تلك اللحطة من الفرح ومن الأسى معا -لو كان هذا ممكنا- وكأنه يتقدم وفي نفس الوقت يتخلف ، نحو المستقبل ونحو الماضي معا. وهناك أوقات ، ودائما ما كانت هناك مثل هذه الأوقات ، عندما تكون هذه المشاعر في أشد قوتها وانفلاتها ، حتى يعود غير واثق من أن حياته تقيم في الزمن الحاضر”

“Chodziłam po domu i mamrotałam coś do siebie. Kiedy człowiek jest starszy, takie zajęcie sprawia przyjemność. Rozprawiasz się, z kim chcesz, wygłaszasz repliki, które nie przyszły ci do głowy w danej chwili, uśmiechasz się na miłe wspomnienie, odtwarzasz rejestr zdarzeń, ilekroć masz na to ochotę, żeby zrozumieć, dlaczego sprawy potoczyły się tak, a nie inaczej. Całe twoje życie jest tam, z tobą, w tym samym pokoju. Twoje plany są raczej planami z przeszłości niż planami na przyszłość.”

“When daylight lasts until 10pm because of the time change, and the traffic noise has died down, I have the illusion that all I’d need to do is return to those faraway neighborhoods to find the people I’ve lost, who had never left [...] Colette is leaning against the door of a private townhouse, hands in the pockets of her raincoat. Every time I look at that picture, it hurts. It’s like in the morning when you try to recall your dream from the night before, but all that’s left are scraps that dissolve before you can put them together. I knew that woman in another life and I’m doing my best to remember. Maybe someday I’ll manage to break through that layer of silence and amnesia.”

“Wszyscyśmy się wymieszali, nasza krew się zmieszała. W dowodzie ja i dzieci mamy napisane „Rosjanie”, chociaż nie jesteśmy Rosjanami. Jesteśmy obywatelami radzieckimi! Ale nie ma kraju, w którym się urodziłam. Nie ma ani miejsca, o którym mówiliśmy „ojczyzna”, ani tamtych czasów, które też były naszą ojczyzną.”