Quote image editor
“Onu hiç görmemişti;görmesine gerek yoktu.Öğle vakti mısırlar arasından geçen gölge,soğuk bir hava dalgasıydı.Sesi,onu korkutmuş olan bütün seslere bürünerek ona doğru geliyordu...yumuşakça konuştuğunda merdiven altındaki tosvuranböceğinin bir sevilenin öleceğini haber veren tıkırtısı; yükseldiğinde kıyamet gibi batıdan çıkıp gelen fırtınayla yıldırımlar oluşuyordu.Bazen de mısırlar arasında esen yalnız gece rüzgarının hışırtısından başka hiç ses olmaz ama adamın orada olduğunu bilirdi ve en kötüsü de buydu, çünkü yüzü olmayan adam Tanrı'dan sadece birazcık eksik gibiydi; o anlarda Mısır üzerinden sessizce uçmuş,kapının kanla işaretlenmediği bütün evlerdeki ilk evlatları öldürmüş kara meleğe dokunabilecek kadar yakın olduğunu hissediyordu.Onu en çok bu korkutuyordu.Korkusu onu yine küçük bir çocuğa çeviriyor,diğerlerinin onu gördüğünü,ondan korktuğunu ama korkunç gücünü sadece kendisinin görebildiğini biliyordu.” — Stephen King