Quotessence
Home / Quotes / Quote by Jim Thompson

Quote by Jim Thompson

“He was dignity distorted, bravery become knavery, sanctimoniousness masking sin. He was a mirror, jeering at the subject it reflected. Yet so muted were the jeers, so delicate the inaccuracies of delineation, that they evaded detection. True and false were blended together. The false was merely an extended shadow of the true.”

Quote by Jim Thompson

Work

A Swell-Looking Babe

Browse quotes and source details for this work. more

Author

Jim Thompson
Jim Thompson

Jim Thompson, born on September 27, 1906, was an esteemed author known for his unique narrative style and profound insights into human nature. His works, which span various literary genres, have left a lasting impact on readers worldwide. more

You May Also Like

“One... misconception is the idea that England is now mostly concreted over. Coupled to this is the idea that the onward march of bricks and mortar is the main cause of declining species and habitats. Neither assertion is true. Just 8.8 per cent of England is built on; 73 per cent is farmland, and 10 per cent is forestry. The biggest drivers of biodiversity loss in this country are modern agriculture, forestry and shooting. ...the greatest threat to the countryside comes from within it.”

“Want niet alleen God is voor de wereld verloren gegaan, maar ook de duivel. Zoals het kwaad op verwensbeelden wordt geschoven, zo wordt het goede geschoven op wensbeelden die men vereert omdat ze datgene doen wat men zelf ondoenlijk vindt. Men laat andere mensen zwoegen terwijl men vanaf een zitplaats toekijkt, dat is de sport; men laat mensen de eenzijdigste overdrijvingen te berde brengen, dat is het idealisme; men schudt het kwaad van zich af en degenen die ermee worden bespat, dat zijn de verwensbeelden. Zo krijgt alles op de wereld zijn plaats en zijn ordening, maar deze techniek van heiligenverering en zondebokkenmesterij door afschuiven is niet ongevaarlijk, want ze vervult de wereld met de spanningen van alle onuitgevochten innerlijke conflicten. Men slaat elkaar dood of verbroedert zich zonder ooit zeker te weten of men dat in volle ernst doet, omdat men immers een deel van zijn wezen buiten zichzelf heeft, en alle gebeurtenissen schijnen zich half vóór of achter de werkelijkheid te voltrekken, als een spiegelgevecht van de haat en de liefde. Het oude geloof in demonen, dat voor al het goede en het slechte waarmee men te maken kreeg de hemelse of helse geesten aansprakelijk stelde, werkte veel beter, accurater en netter, en men kan slechts hopen dat wij daar met de voortschrijdende ontwikkeling van de psychotechniek weer naar terug zullen keren.”

“Mijn broer bezit geen platen die in de top dertig staan. Dat intrigeert me. De top dertig, dat is voor de popmuziek toch wat het klassement van de Tour is voor het wielrennen? Maar voor mijn broer lijkt het een erezaak te zijn om vooral niet bovenaan te eindigen. Waar is zijn klassement dan op gebaseerd? Mijn broer luistert naar artiesten met rare namen. Julian Cope. Talking Heads. Television. Elvis Costello, Wat voor namen zijn dat? Television! Een band die zichzelf televisie noemt. Kansloze missie.”