“Bruno Weiß vond getallen steeds afschuwelijker, als waren ze zijn grootste vijanden. Letters daarentegen bevielen hem omdat ze woorden vormden, woorden zinnen, en zinnen bevatten ideeën, dromen, lessen en landschappen. Getallen daarentegen speelden vals, bedrogen, lieten zich niet beheersen en waren stijfkoppig en koud, te koud, net als de Oostenrijkse winters.”
Book:El alma de los peces