“Σιγά σιγά συνειδητοποιούσες πως δεν ήσουνα, πως δεν μπορούσες να γίνεις, σαν τους άλλους που έστεκαν περήφανοι, ωραίοι και ατρόμητοι απέναντι στη βία και στον φόβο. Κι έτσι ο φόβος γεννούσε κι άλλο φόβο. Αύξανε τον εαυτό του, γιγαντωνόταν κι άλλο μέχρι που επικρατούσε ολοκληρωτικά. Κι ήταν παρήγορο τελικά, ήταν ανακουφιστικό που επικρατούσε ο φόβος, γιατί ήταν κάτι ανθρώπινο και ήσυχο και γνώριμο. Ήταν ασφαλές. Αχ, ήταν σχεδόν όμορφο.” Fear Book:Παιδικά τραγουδάκια Source: Παιδικά τραγουδάκια
“Οι ιδέες, η μια πιο τρομακτική από την άλλη, η μια πιο πραγματική από την άλλη, έρχονταν τώρα πάλι προς το μέρος της, έπλεαν μαζί με την παλίρροια που την πλησίαζε κι έφερνε μαζί της κόκκαλα ψαριών, μυρωδιά σύψης και αγνό, παλιό φόβο.” Fear Book:Παιδικά τραγουδάκια Source: Παιδικά τραγουδάκια
“Η φωνή της τώρα έφτασε μέχρι τη φωλιά της αλεπούς, μέχρι τον γκρεμό με τα πουρνάρια, τους κισσούς και τα φασκόμηλα, κρυμμένα κάτω απ' τ' απαλό χιόνι. Έφτασε στις άκρες των κλαδιών που λυγούσαν από το βάρος και στο λαγούμι του τυφλοπόντικα, που κοιμόταν προστατευμένος μέχρι την Άνοιξη.” Fear Book:Παιδικά τραγουδάκια Source: Παιδικά τραγουδάκια
“Αυτό είναι άνθρωπος. Μια απίθανη συλλογή επιθέτων, να τί είναι. Συνδυάζει ένα σωρό πράγματα, ανείπωτα, τραγικά, ηλίθια, μαγικά, επικίνδυνα. Αυτό είναι ο άνθρωπος.” Human Book:Παιδικά τραγουδάκια Source: Παιδικά τραγουδάκια
“Τα παιδιά από κτήσεως κόσμου είναι οι πιο σκληρές υπάρξεις ανάμεσα στους ανθρώπους.” Children Book:Παιδικά τραγουδάκια Source: Παιδικά τραγουδάκια