“Η Θαλασσινή μιλάει για ζητήματα φύλου, η Θαλασσινή ενδιαφέρεται για την κοινωνική κατασκευή του φύλου, η Θαλασσινή υπερασπίζεται την ελευθερία έκφρασης σεξουαλικότητας και αυτοπροσδιορισμού, η Θαλασσινή τρέχει σε πορείες, η Θαλασσινή χαρακτηρίζει τις παρέες της Γαλάτειας «ομοφοβικές», τον κολλητό της από τη σχολή, το Δομήνικο, «μισογύνη», η Θαλασσινή ουρλιάζει στη μητέρα τους πως δεν έχει ιδέα και διδάσκει σε παιδιά δημοτικού μαλακίες, η Θαλασσινή πληκτρολογεί μανιασμένα, θυμωμένη, η Θαλασσινή θέλει να βάλει φωτιά στα γραφεία της Χρυσής Αυγής της γειτονιάς τους, η Θαλασσινή φτιάχνει κάτι στο μπάνιο όταν λείπουν οι γονείς, μυρίζει έντονα, προκαλεί βήχα, τι είδους αλχημείες είναι αυτές, αραδιάζει τα υλικά της, έχει αγοράσει κάτι από το φαρμακείο, ανακατεύει, σουρώνει, περιμένει, η Γαλάτεια στάθηκε στην πόρτα και την κοίταξε προβληματισμένη, «Τι είναι αυτό;», «Σπρέι πιπεριού», «Πας καλά; Αυτό είναι παράνομο!», «Ενώ το να σε βιάζουν ή να σε σπάνε στο ξύλο μέρα μεσημέρι, την ώρα που γυρνάς στο σπίτι σου, είναι απολύτως νόμιμο», «Υπερβάλλεις», «Καθόλου», «Κανένας δεν σε βιάζει μέρα-μεσημέρι, Θαλ, είσαι σοβαρή;», «Ασφαλώς. Όπως είναι ευρέως γνωστό, όλοι οι βιασμοί λαμβάνουν χώρα απαραιτήτως βράδυ, σε σκοτεινά σοκάκια, από ψυχανώμαλους. Έτσι δεν είναι;», «Μη με ειρωνεύεσαι», «Δεν είναι έτσι. Αυτό μας έμαθαν αλλά δεν είναι έτσι», «Και πώς είναι;», η Θαλασσινή ψέκασε με το σπρέι πιπεριού στον καθρέφτη του μπάνιου, έγινε κόκκινος, «Έτσι είναι», απάντησε [...]” FeminismModern Greek Literatureφεμινισμόςφεμινιστική λογοτεχνίασύγχρονη νεοελληνική λογοτεχνίαφεμινιστική γραφή Book:Μια κάποια Γαλάτεια Source: Μια κάποια Γαλάτεια