Quotessence
Home / Books / Postmoderniteit: Onzekerheid & Onveiligheid

Postmoderniteit: Onzekerheid & Onveiligheid

Book by Jean Pierre Van Rossem · 3 quotes · Jean Pierre Van Rossem, Postmoderniteit, Postmodernisme

Filter quotes by topic

AllJean Pierre Van RossemPostmoderniteitPostmodernismeCriminaliteitModerniteitOnzekerheidAngstChinaCommunismeFilosofieHedonismeJürgen HabermasKarl MarxMarxismeMenswetenschapNiklas LuhmannNoord KoreaOnveiligheidRossemSovjet Unie

Postmoderniteit: Onzekerheid & Onveiligheid Quotes

“Onder invloed van het marxisme ontstond in de wereldgeschiedenis ook nog een zesde vorm van arbeidsdeling, de nomisch technische arbeidsverdeling. Die werd voor het eerst in de Sovjet-Unie ingevoerd in 1917 en verdween er met de Val van de Muur in 1989. De werkende bevolking werd er wijsgemaakt dat het een vorm van nomische arbeidsverdeling was die spontaan was ontstaan en niet door de overheid werd afgedwongen. Maar in werkelijkheid ging het niet om communisme, wel integendeel om staatskapitalisme. Op papier heerst er nog steeds communisme in de Volksrepubliek China, maar dat komt dan enkel maar omdat papier er zeer gewillig is (geen wonder, want het papier werd juist in China uitgevonden). Harde vormen van communisme zijn na de Val van de Muur nog een korte tijd blijven voortbestaan in Cuba en in Albanië, maar zijn ondertussen ook daar verdwenen. Enkel in het totaal geïsoleerde Noord-Korea is de nomisch technische arbeidsverdeling tot op vandaag blijven voortbestaan. Tot een afsterven van de staat, zoals Marx voorspelde, heeft het zeker niet geleid, wel tot een verpletterend staatsapparaat gecontroleerd door de gewetenloze machtsclique rond de vereerde Leider.”

ChinaJean Pierre Van RossemKarl MarxRossemCommunismeMarxismePostmodernismeNoord KoreaSovjet Unie
Book:Postmoderniteit: Onzekerheid & Onveiligheid
Create image

“Postmoderniteit is voorlopig de meest recente samenlevingsvorm die zich ten tijde van de anomische technische arbeidsverdeling heeft gemanifesteerd. Ze is de opvolger van de moderniteit die zelf de opvolger van de traditionele samenleving was. Postmoderniteit mag niet worden verward met postmodernisme dat een periodecode in de kunst was, ook een (trieste) manier van filosofisch denken dat zich vooral heeft verspreid tussen 1970 en 1995 in Frankrijk – een idiote manier van denken die voorhield dat in de wetenschap algemene theorieën niet langer mogelijk zijn en dat er in een gedicht meer cognitieve waarheid verscholen zit dan in het complete Standard Model van de Fysica. De postmoderne filosofie is, met enige recul bekeken, een staaltje van hoogdravende nonsens geweest, ware het alleen nog maar omdat ze ontkende dat in de menswetenschap algemene theorieën onmogelijk zijn, als had het baanbrekend werk van Jürgen Habermas en Niklas Luhmann geen cognitieve betekenis.”

Jean Pierre Van RossemPostmodernismeJürgen HabermasMenswetenschapNiklas Luhmann
Book:Postmoderniteit: Onzekerheid & Onveiligheid
Create image