“Ik sluit mijn ogen en beeld me in dat de somberte die in mijn borst kolkt een ballatje is. Een kluwen van elektrisch roodoranje licht dat ik kan ophoesten en vasthouden. Een bol die zenuwachtig in mijn handen danst. Ik kan hem tot vlakbij mijn oor brengen en luisteren naar zijn geknetter. Ik kan er mijn vinger door halen, net als bij de vlam van de kaars. Ik kan zijn gloed voelen op mijn wangen".” Verdriet Book:Ik mag er niet aan denken Source: Ik mag er niet aan denken