Quotessence
Home / Quotes / Quote by Claudia Lux

Quote by Claudia Lux

“Love—as it is in the wild, no fingerprints on the glass—knows nothing of time. If you were lucky enough for your first fall to be in love and not loss, you might get what I'm talking about. The pure stuff, like flying before you look down. Like learning that the body you thought you had to fill out all by yourself actually came with an extension; that neither worked alone, but together—bam, all of the lights come on. That's how love is supposed to be. When you add in time, however, it does what time always does. Brings everything, eventually, inevitably, to its end. After loss, love is never the same. That is not to say you won't love another, maybe even more than ever before. But as you love them, you will mourn them. You'll try not to, of course. Try to say, "You'll never know." But you do. You know. And every inch gained in flight is an inch added to the fall. That's why, when you're flat-backed on the belt, we don't cut the love out. Every time you manage to think about that which you love—remember a face or a smell—you will be bird-dogged, instantly, by the bone saw of reality. Not how it will end, but how it always has. Love tortures you more than we ever could.”

Quote by Claudia Lux

Work

Sign Here

Browse quotes and source details for this work. more

Author

Claudia Lux

Browse famous quotes and profile details for Claudia Lux. more

You May Also Like

“Komkommertijd Hoofdstuk 2 Net toen ik de wijde wereld in wilde trekken, verschenen er aan de lucht als bij toverslag grote en donkere vakantiewolken en even later, toen ik de begraafplaats en het compostfabriekje achter me had gelaten, regende het al onbehoorlijk hard. Grote druppels petsten neer. Toen ik bij de dijk was en door het hoge gras liep, waren mijn schoenen drijfnat. Ik had echter juist een boek gelezen over ontdekkingsreizigers die allerlei hachelijke avonturen beleefden. Ze trokken in het pikkedonker over het poolijs, geplaagd door eindeloze sneeuwstormen. Of ze kregen te maken met aanhoudende harde tropische regen in hartje Afrika. En omdat die ontdekkingsreizigers het zelden opgaven, was ik ook niet één, twee drie van plan naar huis te gaan. Je moet toch tegeneen beetje regen kunnen? Bovendien: wat moet je daar doen, tijdens de vakantie? Avonturen moest je elders zoeken.”

“Het is enkel de regen die het uitgeputte aardoppervlak martelt en de rotsen in plakken snijdt met het geduld van een leerbewerker die repen leer maakt. De regen lijkt nu te zijn afgenomen, maar dat is slechts verbeelding, want de regen is heel fijn geworden, en keihard, als de metalen draad waarmee in de groeven marmeren blokken worden afgesneden. En de boomkikker kwaakt in de kleverige nacht. Er is geen rust, er is enkel regen. De wind van zijn kant helpt de regen om het onbereikbare te bereiken, alsof het de bedoeling is om elke millimeter te doordrenken, om al het zaaigoed te besproeien tot het verzuipt in zoveel liefde.”