“Het is enkel de regen die het uitgeputte aardoppervlak martelt en de rotsen in plakken snijdt met het geduld van een leerbewerker die repen leer maakt. De regen lijkt nu te zijn afgenomen, maar dat is slechts verbeelding, want de regen is heel fijn geworden, en keihard, als de metalen draad waarmee in de groeven marmeren blokken worden afgesneden. En de boomkikker kwaakt in de kleverige nacht. Er is geen rust, er is enkel regen. De wind van zijn kant helpt de regen om het onbereikbare te bereiken, alsof het de bedoeling is om elke millimeter te doordrenken, om al het zaaigoed te besproeien tot het verzuipt in zoveel liefde.” RegenBoomkikkerInnerlijke RustMarmerZondvloed Author:Marcello Fois