“Toen hij even later omkeek, deed zij het ook. Hij stak zijn hand weifelend op. Hoe snel ze zich nu van hem verwijderde.... hoe vanzelfsprekend ze uit elkaar gingen, zonder wrijving, niet tegen te houden, alsof hij gewichtloos de ruimte in zweefde.... Hij besloot deze gedachten los te laten. Hij wilde nergens meer aan denken. Hij wilde alleen maar ervaren hoe het is om vrij te zijn.”
Book:De hooier