Quotessence
Home / Quotes / Quote by Tom Cochez

Quote by Tom Cochez

“Tot verrassing van velen voelde De Wever zich geroepen in hoogsteigen persoon om mee te komen onderhandelen tijdens de finale besprekingen. Hij maakte er een halszaak van om de subsidies voor het (toenmalige) Vlaams Journalistriek Fonds te schrappen.”

Quote by Tom Cochez

Work

De vrienden van het vastgoed

Browse quotes and source details for this work. more

Author

Tom Cochez

Browse famous quotes and profile details for Tom Cochez. more

You May Also Like

“Het lijkt wel alsof de belangrijkste les die het Antwerpse college uit de hele saga heeft geleerd, is dat zowat alles kan zonder dat je er als politicus op wordt afgerekend. Dat het volstaat om gewoon niet te antwoorden wanneer er lastige vragen worden gesteld. Dat het rendeert om journalisten weg te zetten als lasterlijk en dat het helpt om zelf, via gerichte lekken en technieken die het daglicht schuwen, de teneur bepalen.”

“Alleszins rondden beide overheidsbedrijven de verkoop van hun gebouwen en terreinen af met het net daarvoor door het college gestemde 'bescheiden' ontwikkelingskader in het achterhoofd. Maar nog geen maand na de verkoop van het gebouw van Proximus werd de hele procedure opgestart om het ontwikkelingskader volledig te herschrijven in het voordeel van de nieuwe kopers.”

“Daarom zou ik als uitsmijter - of, zo u wilt: als cliffhanger - een andere, niet vaak genoemde bron willen suggereren die we misschien maar beter kunnen laten opdrogen: de politieke partij. Hebben deze 'machines voor collectieve hartstochten', zoals Simone Weil ze noemt, hun langste tijd misschien gehad? Moeten we wellicht tot de conclusie komen dat partijgeesten en hun programma's ons voortdurend dwingen stelling te nemen en partij te kiezen en zo als splijtzwam fungeren - al helemaal in een tijd waarin beeldvorming allesbepalend is? Zijn er, zeker in digitale tijden en na het einde van de grote verhalen, geen harmonieuzere en effectievere manieren te bedenken om ons politiek te organiseren en engageren?”

“The thing that haunted me that day, however, as I closed my notebook and put my coat on to go home, was not my ghostly image of Dracula, or the description of impalement, but the fact that these things had- apparently- actually occurred. If I listened too closely, I thought, I would hear the screams of the boys, of the ‘large family’ dying together. For all his attention to my historical education, my father had neglected to tell me this: history’s terrible moments were real. I understand now, decades later, that he could never have told me. Only history itself can convince you of such a truth. And once you’ve seen that truth-really seen it-you can’t look away.”