Quotessence
Home / Quotes / Quote by أنيس منصور

Quote by أنيس منصور

Work

مذكرات شابة غاضبة

Browse quotes and source details for this work. more

Author

أنيس منصور

Browse famous quotes and profile details for أنيس منصور. more

You May Also Like

“I figured we really shouldn’t grieve for those who leave us for God. They’ve arrived at their destinations with lucky souls no longer burdened by our piddling human considerations. It may seem cruel when they die so young or so beautiful or so loved. Cry not for them, for the life not lived. Cry only for your own hurt in missing them. That’s the only true loss. And in those sad moments when you remember a touch, or catch them watching from the corner of your eye, understand they left you with a lesson. Everyone who touches your life teaches you something important you’re meant to learn. Somehow their visit here pushed your own soul along its path. Learning that lesson is the best way you can honor them.”

LossGriefJourneyTearsLessonsLoved OnesRememberingLessons LearnedSaddnessLife S JourneyMemries
Book:Trusting the Currents
Create image

“Έβλεπα κι άκουγα τα δάκρυά μου να χύνονται μέσα στη λευκή λίμνη του φεγγαρόφωτου, που τα ρουφούσε και τ'αφομοίωνε σαν να ήταν πάντα μέρος του φωτός. Καθώς έπεφταν τα δάκρυα, αντανακλούσαν το φως του φεγγαριού κι άσταρφταν σαν όμορφοι κρύσταλλοι. Μετά παρατήρησα ότι κι η σκιά μου έκλαιγε, χύνοντας καθαρά, ολοστρόγγυλα δάκρυα σκιάς. Έχεις δει ποτέ τη σκιά των δακρύων, κύριε Κουρδιστό Πουλί; Δεν μοιάζει καθόλου με τις συνηθισμένες σκιές. Καθόλου μα καθόλου. Έρχετ' εδώ από κάποιον άλλο, μακρινό κόσμο, ειδικά για τις καρδιές μας. Ή μπορεί και όχι. Εκείνη τη στιγμή μου πέρασε η ιδέα ότι τα δάκρυα που έχυνε η σκιά μου μπορεί να ήταν τα πραγματικά κι ότι αυτά που έχυνα εγώ ήταν οι πραγματιές σκιές. Δεν το καταλαβαίνεις, είμαι σίγουρη, κύριε Κουρδιστό Πουλί. Όταν ένα γυμνό δεκαεφτάχρονο κορίτσι δακρύζει στο φεγγαρόφωτο, όλα είναι πιθανά. Αυτή είναι η αλήθεια.”

TearsMoonlightMay Kasahara
Book:The Wind-Up Bird Chronicle
Create image

“From the stage Ben catches my eye. "This is for them, Taylor," he calls out as they begin to play. It's a song by the Waterboys and, like each time I hear the music played by the boy in the tree in my dreams, I experience a bittersweet sense of nostalgia I have no right to own. When it's time for Ben to play his solo–his eyes closed, his mind anywhere but here, his fingers so taut and precise that it almost looks painful–my eyes well with tears. Because you know from the look on Ben's face that he's somewhere you want to be. Somewhere the five would be each time they were together.”

PastFriendshipMusicTearsNostalgiaBittersweetnessViolin Solo
Book:On The Jellicoe Road
Create image