“Dziesięć lat to dużo i zarazem nic, dużo w życiu jednostki i nic w kontekście znanych i nieznanych nam czasów. Nie jesteśmy jednak w stanie kierować się tymi drugimi, nie umiemy spojrzeć na siebie jak na drobną cząsteczkę wszystkiego, co mieści się w świecie; gdybyśmy to potrafili, nikt nigdy nie wstawałby z łóżka ani nie podejmował żadnej czynności, w takim kontekście wszystko staje się błahe, głupie i przelotne, a wszelkie starania jawią się jako próżne, nawet te, co z perspektywy naszej nieistotnej codzienności wydają się kluczowe: uratowanie czyjegoś życia, zapobieganie nieszczęściom, powstrzymanie rzezi, ostatecznie wszystko okazuje się nieważne w tym ciągłym marszu wszechświata, który miażdży, zgniata i wyrównuje wszystko.”
Source: Tomás Nevinson
“Istnieje gdzieś tam Prawda, a my przez całe życie do niej docieramy, w końcu brakuje nam czasu na zbliżenie się do niej i musimy umierać.”
Source: Bez Przerwy Wypełniać Tę Ciszę
“Prawda jawiła mi się w zupełnie innej formie niż w tej, w której istniała w rzeczywistości. Czy nie lepiej byłoby zaniechać dalszych badań? (...)
- Bo widzi pan - kontynuowałem - nie wszyscy pragną Prawdy. Okazuje się, że można żyć prawdami fikcyjnymi.”
Source: Bez Przerwy Wypełniać Tę Ciszę
“Ludzie uważają za nowoczesne to wszystko, co ich otacza. Przeszłości boją się. Boją się, że może się pewnego dnia powtórzyć, dlatego uciekają w przyszłość, w iluzje, w to, czego sami jeszcze nie rozumieją.”
Source: Bez Przerwy Wypełniać Tę Ciszę
“Myśl to wydzielina mózgu.”
Source: Bez Przerwy Wypełniać Tę Ciszę
“Chociaż bowiem nie lękam się śmierci, to jednak jej nie szukam, zanim sama nie nadejdzie, ponieważ człowiek żyje po to, aby zdobywać wiedzę i wznosić się na najwyższy poziom, by kroczyć drogami wskazanymi przez filozofię.”
Source: Aristotelis qui ferebatur liber de pomo versio Latina Manfredi
“Czasoprzestrzeń jest rozbłyskiem absolutnej świadomości, przejawiającej się w „kosmogonicznej erupcji" poprzez drgania energii, w „śiwaizmie kaszmirskim” zwane spanda. Energia ta występuje w postaci fal o różnej częstotliwości, tworząc trzy guny, na bazie których powstaje wielość skupień atomowych. Dochodzi w ten sposób do ewolucyjnej (parinama) przemiany absolutnej świadomości, podczas której pierwotna zasada staje się myślami i uczuciami, staje się atomami oraz oddziaływaniem występującym między elementami materii, nie tracąc własnej jedności — będąc immanentną pozostaje transcendentna. W człowieku, co jest elementem tego procesu ewolucji, świadomość absolutna zawęża się do świadomości jednostkowej, do myślenia empirycznego i odczuwania. Zjawisko to można porównać do skraplania się pary wodnej, przy czym podgrzewana woda to świadomość absolutna, para wodna to pramateria, prakriti, a krople wody, będące wynikiem jej ochładzania, to poszczególne świadomości indywidualne. Każda ze świadomości indywidualnych, tak jak krople wody w procesie wrzenia, parowania i skraplania, oddaliła się od swego źródła. Każda przez obecność tamasu, radżasu i sattwy zmieniła swą wyjściową strukturę, „straciła” transcendencję, co spowodowało jej brak wglądu w monistyczną istotę rzeczywistości.”
Source: Odchodząc od złudzenia
“I'm drawn again and again to obsessives. I like them. I like the idea that someone could push away all the concerns and details that make up everyday life and just zero in on one thing - the thing that fits the contours of his or her imagination. Obsessives lead us astray sometimes. Can't see the bigger picture. Serve not just the world's but also their own narrow interests. But I don't think we get progress or innovation or joy or beauty without obsessives.”
Source: The Bomber Mafia: A Dream, a Temptation, and the Longest Night of the Second World War
“Filozofia je tá časť vedy, o ktorej ľudia doteraz majú názory, ale nič o nej nevedia.”
Source: The Philosophy of Logical Atomism (Library of Living Philosophers) by Bertrand Russell(December 31, 1998) Paperback
“Spójrz [...] na sytuację Marcii, rzymianki z I wieku n.e., która po trzech latach od śmierci syna wciąż bardzo go opłakiwała. Seneka poradził jej, by zamiast lamentować, iż życie syna dobiegło końca, była wdzięczna, że miała go przy sobie przez ten czas, który był mu dany.”
Source: The Stoic Challenge: A Philosopher's Guide to Becoming Tougher, Calmer, and More Resilient