Quote by Lale Gül

“Wegens de krapte zijn de meeste kinderen en jongeren geneigd om veel, talrijk en langdurig op straat te hangen, anders kibbelen ze met de divisie thuis, ledigheid is immers des duivels oorkussen, of ondervinden ze hinder van de ouders die ongevraagd je kamer binnenstormen (kloppen doen we niet aan bij ons, privacy evenmin) en vervolgens jou voor klaagmuur aanzien en beginnen te raaskallen over alles waar ze hun ei of zaad over kwijt moeten, meestal familiaire aangelegenheden, financieel noodweer, huwelijks gesodemieter, en anders over eventuele rommel in je kamer. Ze komen je vragen om de post voor ze te vertalen en allerlei formulieren in te vullen en worden ook nog boos en verwijtend als je dat niet kunt, zelfs al ben je nog kind. Ze eisen dat je naar de moskee gaat op vrijdag, vragen waarom je niet bidt, vragen wat je kijkt op de telefoon, vragen waarom je lacht als je op je beeldscherm kijkt, vragen met wie je belt en waarom dat klinkt als de stem van iemand van het andere geslacht of ze produceren gewoon heel veel geluid terwijl ze videobellen met familieleden, zowel uit het buiten- als binnenland, terwijl jij je moet concentreren op je huiswerk of gewoon niet blootgesteld wilt worden aan dat oeverloze gezwatel. Het ergste van alles is als er mensen onthaald worden en de visite zo lang blijft zetelen dat je je afvraagt of ze van plan zijn te blijven tukken. En dat gebeurt nogal frequent; op elk moment van de week kunnen ze ongegeneerd komen aankloppen en blijven tot je ze afwimpelt door opzichtig te gapen. Men zegt dat bezoek en vis drie dagen fris blijven, daar hadden ze bij de Turken nog geen notie van genomen. Of ze namen die drie dagen letterlijk.”

Quote by Lale Gül