Quotessence
Home / Quotes / Quote by Hugo Pratts

Quote by Hugo Pratts

“Pero no crea todo lo que le cuentan sobre mí: hay gente que no me tiene simpatía (Corto Maltés)”

Quote by Hugo Pratts

Author

Hugo Pratts

Browse famous quotes and profile details for Hugo Pratts. more

You May Also Like

“Yalnız kalınca Cranio'nun sözlerini yeniden düşündü. Haklıydı. O uzaktaki savaşın çalkantısının yarattığı dalgalar bu sakin suları da bulandırmaktaydı. Karşıt çıkarlar arasındaki bu çekişme bir zincirleme tepkime halinde masum halkları da kendi içine çekiyordu. Fakat şimdi kendini düşünmeliydi ve yaşamının geri kalan kısmında ne yapacağına karar vermeliydi. Keşiş onu komuta etmeyi bilmemekle suçlamıştı ve haklıydı da, ama işin aslı şu ki, o buna hiç aldırmıyordu. Onu bireyci olmakla da suçlamıştı ve bu da doğruydu. Peki ama niye akmakta olan bir akıntıdan faydalanmakla sınırlandırmalıydı kendini? Neden kendini, bir kural, bir ordu, bir saflaşma içine hapsetmeliydi? Hayatın kokusu onu her zaman deneyimlerin, ülkelerin ve insanların en umutsuzlarına doğru çekmişti. Yaşam oyunu çok hassasi nazik bir oyundu ve çok fazla dikkat ve saygıyla oynanmalıydı. Kendisinin olduğu kadar başkalarının da özgürlüğüne saygı, karar verme özgürlüğüne ve hepsinden de önemlisi davranış özgürlüğüne saygı duymak gerekliydi. Martılar portakal - turkuaz rengi gökyüzünde uçuşmakta ve okyanus davetkar bir halde sozsuz ufka doğru açılmaktaydı. Hayal gücü onu buralardan, bu kulübeden uzaklara sürüklüyordu ama biraz daha beklemesi gerekecekti. Çok fazla hassas dengeler, farklı ilgi alanları ve karşıt çıkarlar, çok fazla otorite ve sineye çekilecek çok fazla boyun eğme, uzlaşma vardı. Bir sigara yaktı ve bacak bacak üstüne atarak ayaklarını verandanın parmaklıklarına dayadı, sonra uzun bir duman üfledi ve büyük bir zevkle romundan bir yudum aldı. Önemli olan, her zaman, günün en iyi anlarının tadını çıkarmayı bilmekti ve şimdi günün en sevdiği anıydı. Kendini dumanın onu sarıp sarmalamasına bıraktı ve içkisini bitirdi. Daha sonra bugün olup bitenler hakkında düşünecekti ama sonuçta, bütün bu hikayeden sıkılmıştı ve ilk fırsatta başka bir adaya çekip gidecekti. Bu okyanusun ufkunda fırtınalardan korunmak veya dinlenmek ve aşık olmak için her zaman başka bir ada olacaktı. O açık ufuk yola çıkmak için bir davetiye gibi her zaman orada onu bekliyordu.”

“- Fanciulla, non so se sei una dea o una mortale, se sei una dea certo sei Artemide con le tue ancelle. Non ho mai visto niente di così bello come te, io ho provato lo stesso stupore ammirato una sola volta, a Delo quando ho visto un giovane fusto di palma che svettava, flessuoso, diritto verso il cielo. E vedo te come se tu fossi quella palma e provo lo stesso sentimento di ammirazione stupita. Io ho visto tutto questo, ho visto la scena, il torrente, le fanciulle che lavavano la biancheria, ho visto Nausicaa. In seguito, per una gran parte della mia vita mi è successo di guardare così, quando le incontravo, le fanciulle che non conoscevo, le vedevo belle, leggiadre e giovani, mi capitava di guardarle con gli occhi di Ulisse, come se fossero una giovane palma che si leva flessuosa, diritta verso il cielo.”

“De Portugal enquanto realidade presente não espera Pessoa nada. Do Portugal como nauta de si mesmo, como história-profecia de que Mensagem interroga os anúncios e signos sucessivos, tudo. Sem poder e sem renome, como no seu texto se proclama, Portugal não pode ser outra coisa senão teatro de uma epopeia da alma de uma «ulisseia» espiritual, invenção de um Ocidente futuro para o qual Portugal-Esfinge parece olhar, de costas voltadas a uma Europa há muito entregue aos demónios da vontade de poderio.”

“Marcus, sai quanto costa un singolo cartellone pubblicitario nella metropolitana di New York? Un patrimonio, ecco quanto costa. [...] E invece ormai basta suscitare l'interesse in un modo o nell'altro, creare il buzz, come si dice in gergo, far parlare di sé e contare sulle persone affiché parlino di te sui social-media, e così hai accesso ad uno spazio gratuito e illimitato. Da un capo all'altro del mondo, migliaia di persone senza neanche rendersene conto, provvedono a farti pubblicità su scala planetaria. Non è pazzesco? In pratica, gli utenti di Facebook sono degli uomini-sandwich che lavorano gratis. Sarebbe da idioti non approfittarne.”