Quotessence
Home / Quotes / Quote by Subramanya Bharathi

Quote by Subramanya Bharathi

“ஓடி விளையாடு பாப்பா!-நீ ஓய்ந்திருக்க லாகாகது பாப்பா! கூடி விளையாடு பாப்பா!-ஒரு குழந்தையை வையாதே பாப்பா! சின்னஞ் சிறுகுருவி போலே-நீ திரிந்து பறந்துவா பாப்பா! வன்னப் பறவைகளைக் கண்டு-நீ மனதில் மகிழ்ச்சிகொள்ளு பாப்பா! கொத்தித் திரியுமந்தக் கோழி-அதைக் கூட்டி விளையாடு பாப்பா! எத்தித் திருடுமந்தக் காக்காய்-அதற்கு இரக்கப் படவேணும் பாப்பா! பாலைப் பொழிந்துதரும் பாப்பா!-அந்தப் பசுமிக நல்லதடி பாப்பா! வாலைக் குழைத்துவரும் நாய்தான்-அது மனிதர்க்கு தோழனடி பாப்பா! வண்டி இழுக்கும்நல்ல குதிரை,-நெல்லு வயலில் உழுதுவரும் மாடு, அண்டிப் பிழைக்கும் நம்மை,ஆடு,-இவை ஆதரிக்க வேணுமடி பாப்பா! காலை எழுந்தவுடன் படிப்பு-பின்பு கனிவு கொடுக்கும்நல்ல பாட்டு மாலை முழுதும் விளையாட்டு-என்று வழக்கப் படுத்திக்கொள்ளு பாப்பா! பொய்சொல்லக் கூடாது பாப்பா!-என்றும் புறஞ்சொல்ல லாகாது பாப்பா! தெய்வம் நமக்குத்துணை பாப்பா!-ஒருன தீங்குவர மாட்டாது பாப்பா! பாதகஞ் செய்பவரைக் கணடால்-நாம் பயங்கொள்ள லாகாது பாப்பா! மோதி மிதித்துவிடு பாப்பா!-அவர் முகத்தில் உமிழ்ந்துவிடு பாப்பா! துன்பம் நெருங்கி வந்த போதும்-நாம் சோர்ந்துவிட லாகாது பாப்பா! அன்பு மிகுந்ததெய்வ முண்டு-துன்பம் அத்தனையும் போக்கிவிடும் பாப்பா! சோம்பல் மிகக்கெடுதி பாப்பா!-தாய் சொன்ன சொல்லைத் தட்டாதே பாப்பா! தேம்பி யழுங்குழந்தை நொண்டி,-நீ திடங்கொண்டு போராடு பாப்பா! தமிழ்த்திரு நாடுதன்னைப் பெற்ற-எங்கள் தாயென்று கும்பிடடி பாப்பா! அமிழ்தில் இனியதடி பாப்பா!-நம் ஆன்றோர்கள் தேசமடி பாப்பா! சொல்லில் உயர்வுதமிழ்ச் சொல்லே!-அதைத் தொழுது படித்திடடி பாப்பா! செல்வம் நிறைந்த ஹிந்துஸ்தானம்-அதைத் தினமும் புகழ்ந்திடடி பாப்பா! வடக்கில் இமயமலை பாப்பா!-தெற்கில் வாழும் குமரிமுனை பாப்பா! கிடக்கும் பெரியகடல் கண்டாய்-இதன் கிழக்கிலும் மேற்கிலும் பாப்ப! வேத முடையதிந்த நாடு,-நல்ல வீரர் பிறந்ததிந்த நாடு; சேதமில் லாதஹிந்து ஸ்தானம்-இதைத் தெய்வமென்று கும்பிடடி பாப்பா! சாதிகள் இல்லையடி பாப்பா!-குலத் தாழ்ச்சி உயர்ச்சி சொல்லல் பாவம்; நீதி உயர்ந்த மதி,கல்வி-அன்பு நிறை உடையவர்கள் மேலோர். உயிர்க ளிடத்தில்அன்பு வேணும்;-தெய்வம் உண்மையென்று தானறிதல் வேணும்; வயிர முடையநெஞ்சு வேணும்;-இது வாழும் முறைமையடி பாப்பா!”

Quote by Subramanya Bharathi

Book:mahakavi barathiyar kavithaikal
Create image

Work

mahakavi barathiyar kavithaikal

Browse quotes and source details for this work. more

Author

Subramanya Bharathi
Subramanya Bharathi

Subramanya Bharathi was an influential Tamil poet, writer, and social activist, known as a significant figure in Tamil literature. Born on December 11, 1882, and passing away on September 11, 1921, his works were renowned for their deep social criticism and contributions to the Indian nationalist movement. more

You May Also Like

“It's not politically correct to say that you love one child more than you love your others. I love all of my kids, period, and they're all your favorites in different ways. But ask any parent who's been through some kind of crisis surrounding a child--a health scare, an academic snarl, an emotional problem--and we will tell you the truth. When something upends the equilibrium--when one child needs you more than the others--that imbalance becomes a black hole. You may never admit it out loud, but the one you love the most is the one who needs you more desperately than his siblings. What we really hope is that each child gets a turn. That we have deep enough reserves to be there for each of them, at different times. All this goes to hell when two of your children are pitted against each other, and both of them want you on their side.”

LoveChildrenParentingFavoritism
Book:Lone Wolf
Create image

“Censorship and the suppression of reading materials are rarely about family values and almost always about control; About who is snapping the whip, who is saying no, and who is saying go. Censorship's bottom line is this: if the novel Christine offends me, I don't want just to make sure it's kept from my kid; I want to make sure it's kept from your kid, as well, and all the kids. This bit of intellectual arrogance, undemocratic and as old as time, is best expressed this way: "If it's bad for me and my family, it's bad for everyone's family." Yet when books are run out of school classrooms and even out of school libraries as a result of this idea, I'm never much disturbed not as a citizen, not as a writer, not even as a schoolteacher . . . which I used to be. What I tell kids is, Don't get mad, get even. Don't spend time waving signs or carrying petitions around the neighborhood. Instead, run, don't walk, to the nearest nonschool library or to the local bookstore and get whatever it was that they banned. Read whatever they're trying to keep out of your eyes and your brain, because that's exactly what you need to know.”

ChildrenCensorshipBanned Books
Author:Stephen King
Create image

“Youth was the time for happiness, its only season; young people, leading a lazy, carefree life, partially occupied by scarcely absorbing studies, were able to devote themselves unlimitedly to the liberated exultation of their bodies. They could play, dance, love, and multiply their pleasures. They could leave a party, in the early hours of the morning, in the company of sexual partners they had chosen, and contemplate the dreary line of employees going to work. They were the salt of the earth, and everything was given to them, everything was permitted for them, everything was possible. Later on, having started a family, having entered the adult world, they would be introduced to worry, work, responsibility, and the difficulties of existence; they would have to pay taxes, submit themselves to administrative formalities while ceaselessly bearing witness--powerless and shame-filled--to the irreversible degradation of their own bodies, which would be slow at first, then increasingly rapid; above all, they would have to look after children, mortal enemies, in their own homes, they would have to pamper them, feed them, worry about their illnesses, provide the means for their education and their pleasure, and unlike in the world of animals, this would last not just for a season, they would remain slaves of their offspring always, the time of joy was well and truly over for them, they would have to continue to suffer until the end, in pain and with increasing health problems, until they were no longer good for anything and were definitively thrown into the rubbish heap, cumbersome and useless. In return, their children would not be at all grateful, on the contrary their efforts, however strenuous, would never be considered enough, they would, until the bitter end, be considered guilty because of the simple fact of being parents. From this sad life, marked by shame, all joy would be pitilessly banished. When they wanted to draw near to young people's bodies, they would be chased away, rejected, ridiculed, insulted, and, more and more often nowadays, imprisoned. The physical bodies of young people, the only desirable possession the world has ever produced, were reserved for the exclusive use of the young, and the fate of the old was to work and to suffer. This was the true meaning of solidarity between generations; it was a pure and simple holocaust of each generation in favor of the one that replaced it, a cruel, prolonged holocaust that brought with it no consolation, no comfort, nor any material or emotional compensation.”

LifeChildrenResponsibilityGenerationsAgingParenthoodReproductionProcreation
Book:The Possibility of an Island
Create image

“আমি কখনো অতিরিক্ত কিছুদিন বাঁচার জন্য সিগারেটের আনন্দ ছাড়ার জন্য প্রস্তুত ছিলাম না। আমি ভেবে রেখেছিলাম ডাক্তারকে বলব, আমি একজন লেখক। নিকোটিনের বিষে আমার শরীরের প্রতিটি কোষ অভ্যস্ত। তোমরা আমার চিকিৎসা করো, কিন্তু আমি সিগারেট ছাড়ব না। তাহলে কেন ছাড়লাম? পুত্র নিনিত হামাগুড়ি থেকে হাঁটা শিখেছে। বিষয়টা পুরোপুরি রপ্ত করতে পারেনি। দু-এক পা হেঁটেই ধুম করে পড়ে যায়। ব্যথা পেয়ে কাঁদে। একদিন বসে আছি। টিভিতে খবর দেখছি। হঠাৎ চোখ গেল নিনিতের দিকে। সে হামাগুড়ি পজিশন থেকে উঠে দাঁড়িয়েছে। হেঁটে হেঁটে এগিয়ে আসছে আমার দিকে। তার ছোট্ট শরীর টলমল করছে। যেকোনো সময় পড়ে যাবে এমন অবস্থা। আমি ডান হাত তার দিকে বাড়িয়ে দিতেই সে হাঁটা বাদ দিয়ে দৌড়ে হাতের ওপর ঝাঁপিয়ে পড়ে বিশ্বজয়ের ভঙ্গিতে হাসল। তখনই মনে হলো, এই ছেলেটির সঙ্গে আরও কিছুদিন আমার থাকা উচিত। সিগারেট ছাড়ার সিদ্ধান্ত সেই মুহূর্তেই নিয়ে নিলাম।”

ChildrenCigaretteBangladeshBengaliHumayun Ahmed
Author:Humayun Ahmed
Create image