Quotessence
Home / Quotes / Quote by Nikos Kazantzakis

Quote by Nikos Kazantzakis

“Ν'αντιδράς στο ρυθμό γύρα σου, ν'αντιστέκεσαι στο ρέμα, να λες όχι! Όταν όλα τριγύρα σου μουρμουρίζουν ναι, τούτο είναι από τα δυκολότερα χρέη μιας ψυχής που ζει σε μιαν εποχή ξεπεσμένη" "Μα όταν σημάνει η ιστορική στιγμή της διάλυσης, χρειάζεται μεγάλος αγώνας να κρατήσεις την ψυχή σου οργανωμένη. Για να πιαστείς, να μην παρασυρθείς, σωστή μέθοδος είναι να συγκεντρώνεις το νου σου σε μια μεγάλη ψυχή που φύτρωσε και κάρπισε στα χώματα όπου ζεις.”

Quote by Nikos Kazantzakis

Work

Journeying: Travels in Italy, Egypt, Sinai, Jerusalem and Cyprus

Browse quotes and source details for this work. more

Author

Nikos Kazantzakis
Nikos Kazantzakis

Nikos Kazantzakis, born on February 18, 1883, and died on October 26, 1957, was one of the most prominent Greek writers of the 20th century. Known for his profound exploration of human nature and philosophical thoughts, his works have transcended literature, philosophy, and religion. more

You May Also Like

“Όλη η ζωή, ασκητή, είναι ένας ίσκιος, και μονάχα ο άντρας ο δυνατός με τον αγώνα του και με το αίμα του μπορεί να την κάμει γυναίκα του και να την καρπίσει.”

“Μα ο πόνος του ανθρώπου σήμερα παραπλήθυνε. Η αδικία, η αγωνία, ο παραλογισμός ξεπερνούν τα σύνορα της αντοχής και του πιο αναίσθητου ανθρώπου.”

“Γρήγορα θα έρθει η ημέρα- ήρθε κιόλας- που δε θα νιώθουμε τη χάρη, την ευγένεια, τη γλύκα της ομοεφίας, τη γοητεία της ειρήνης" "Γιατί θα διατυπώνουν πιστά την αγριότητα, τη βίαση, την απληστία της εποχής μας", "Καμιά ευγένεια, μουρμούρισε ο ποιητής, καμία χάρη. Είναι βάρβαρο騔

“Η ομορφιά σήμερα, είπα, είναι όπιο, και το παίρνουμε από αναντρία για να ξεχνάμε. Να δημιουργούμε τεχνητούς παράδεισους, να μην βλέπουμε την τραχιά ζωή γύρα μας, να μην ακούμε τη φωνή του σύγχρονού χρέους. Κάθε εποχή έχει και το δικό της ξεχωριστό χρέος, κι ανάλογα μ' αυτό ρυθμίζεται κι η εκάστοτε ανώτατη αρετή του ανθρώπου. Άλλοτε ήταν η ομορφιά, και το ανώτατο χρέος του ανθρώπου ήταν να δημιουργεί ή να νιώθει την ομορφιά. Σε άλλη εποχή, το ανώτατο χρέος ήταν η αγιότητα κι ανώτατος τύπος ήταν εκείνος που περιφρονώντας τα χεροπιαστά επίγεια αγαθά ξεκινούσε για τη μεγάλη γαλάζια έρημο- τον ουρανό.”

“Σήμερα ο άναντρος, ο απείθαρχητος, ο ντελικάτος είναι χαμένος" "χτύπα, μη λυπάσαι τη ζωή σου, μη λυπάσαι τη ζωή του εχθρού σου, δε γεννήθηκες να χαίρεσαι και ν' αγαπάς γεννήθηκες για τ'άρματα. Ένας είναι ο Θεός σου: Εγώ, ο Πόλεμος.”

“Άτομο δεν υπάρχει. Ατομική χαρά δεν υπάρχει, μήτε ελευτεριά. Η ζωή είναι ένα άγριο κυνήγι βγαίνεις να κυνηγήσεις, κι ο κόσμος μεμιάς μοιράζεται σε δύο: σε θηράματα και σε θηρευτές,σε οεργανισμούς που σκοτώνουνται και σε οργανισμούς που σκοτώνουν.”

“Όλοι οι χορτοφάγοι, του αποκρίθηκα, όλοι οι ειρηνόφιλοι, ανθρωπόσοφοι, θεόσοφοι, αισθηματίες, σηκώνουν τα χεριά και φωνάζουν: Ειρήνη! Ειρήνη! Μα η ζωή ακολουθεί δικούς της νόμους, σκοτεινούς, που φαντάζουν κατώτεροι από την αρετή του ανθρώπου. Τραγικός είναι ο πόλεμος, τραγική είναι η ζωή, ο έρωτας, η ψυχή του ανθρώπου. Ζούμε μέσα στην αγωνία, την αμαρτία, την αβεβαιότητα. Μαχόμαστε ν' αρπάξουμε ό,τι μπορούμε από τα αιματερά αυτά στοιχεία και να τα κάνουμε πνέμα.”