Quotessence
Home / Topics / Kazatzakis Quotes

Kazatzakis Quotes

Browse 25 quotes about Kazatzakis.

Kazatzakis Quotes

“Ποιο είναι το χρέος μας; Να στεκόμαστε μπροστά στην άβυσσο με αξιοπρέπεια. Να μη φωνάζουμε, μήτε να γελούμε για να κρύψουμε το φόβο μας. Μήτε να σφαλίζουμε τα μάτια. Ήσυχα, σιωπηλά, να μάθουμε να κοιτάζουμε το βάραθρο χωρίς ελπίδα και φόβο.”

“Η ζωή είναι γεμάτη αίματα κι απιστίες, μα δεν πρέπει να πολυτρομάζουμε, όπως δεν τρομάζουμε όταν μας δημιουργούνται ένα παραμύθι γεμάτο δράκους. "Η ζωή είναι ισόβια", θα πεθάνουμε, και τότε θα δούμε πως όλα ήταν αέρας, έτσι όλη η ζωή δεν είναι κι αυτή παρά ένα παραμύθι.”

“Νιώθω πως έφυγε όλη μου η χαρά. Παραβάρυνε η ζωή, σήμερα η κάθε στιγμή που περνάει δεν μπορεί να μας χορτάσει μήτε με τη χαρά μήτε με τη θλίψη της.”

“-Θεατρίνε! Από φόβο και τεμπελιά αρνιέσαι ν'αντικρίσεις, χωρίς κραυγές και ρητορείες, την ψυχή σου! Φεύγεις! Είναι πιο βολικά εκεί κάτω' εδώ κρύωνες, πεινούσες δεν έβλεπες ανθρώπους, δε σ'έβλεπαν ανθρώποι-και τι αξίαν έχει η αρετή χωρίς θεατές; Και τι θεατρίνοι είμαστε εμείς, σα δεν έχουμε θαυμαστές να μας χτυπούν τα παλαμάκια; -Δε παίζω εγώ θέατρο και δε θέλω θεατές.”

“Μην ακούς το θεό της πειθαρχίας, μη φοβάσαι. Άνοιξε τα μάτια, κοίταζε. Καλύτερα να δεις το φοβερό μυστήριο και να τυφλωθείς, παρά να κρατάς απλήγοτα τα μάτια σου, ασφαλισμένα, περιορισμένα στο νόμιμο κύκλο του ανθρώπινου δυνατού.”

“Θα τον τιμώρησαν για την ύβριν του, γιατί τόλμησε να επιθυμήσει τα αδύνατα. Παρέβηκε την τάξη του κόσμου, ξέχασε τη φρόνιμη ανθρώπινη εντολή: Μηδέν άγαν. Μα μια σύγχρονη ψυχή θα υμνούσε τον τυφλωμένο βιαστή και παραβάτη, γιατί η δική μας εποχή καίγεται από την ίδια βελλεροφόντεια λαχτάρα: Εν άγαν!”

“Ν'αντιδράς στο ρυθμό γύρα σου, ν'αντιστέκεσαι στο ρέμα, να λες όχι! Όταν όλα τριγύρα σου μουρμουρίζουν ναι, τούτο είναι από τα δυκολότερα χρέη μιας ψυχής που ζει σε μιαν εποχή ξεπεσμένη" "Μα όταν σημάνει η ιστορική στιγμή της διάλυσης, χρειάζεται μεγάλος αγώνας να κρατήσεις την ψυχή σου οργανωμένη. Για να πιαστείς, να μην παρασυρθείς, σωστή μέθοδος είναι να συγκεντρώνεις το νου σου σε μια μεγάλη ψυχή που φύτρωσε και κάρπισε στα χώματα όπου ζεις.”

“Όλη η ζωή, ασκητή, είναι ένας ίσκιος, και μονάχα ο άντρας ο δυνατός με τον αγώνα του και με το αίμα του μπορεί να την κάμει γυναίκα του και να την καρπίσει.”

“Μα ο πόνος του ανθρώπου σήμερα παραπλήθυνε. Η αδικία, η αγωνία, ο παραλογισμός ξεπερνούν τα σύνορα της αντοχής και του πιο αναίσθητου ανθρώπου.”

“Γρήγορα θα έρθει η ημέρα- ήρθε κιόλας- που δε θα νιώθουμε τη χάρη, την ευγένεια, τη γλύκα της ομοεφίας, τη γοητεία της ειρήνης" "Γιατί θα διατυπώνουν πιστά την αγριότητα, τη βίαση, την απληστία της εποχής μας", "Καμιά ευγένεια, μουρμούρισε ο ποιητής, καμία χάρη. Είναι βάρβαρο騔

“Η ομορφιά σήμερα, είπα, είναι όπιο, και το παίρνουμε από αναντρία για να ξεχνάμε. Να δημιουργούμε τεχνητούς παράδεισους, να μην βλέπουμε την τραχιά ζωή γύρα μας, να μην ακούμε τη φωνή του σύγχρονού χρέους. Κάθε εποχή έχει και το δικό της ξεχωριστό χρέος, κι ανάλογα μ' αυτό ρυθμίζεται κι η εκάστοτε ανώτατη αρετή του ανθρώπου. Άλλοτε ήταν η ομορφιά, και το ανώτατο χρέος του ανθρώπου ήταν να δημιουργεί ή να νιώθει την ομορφιά. Σε άλλη εποχή, το ανώτατο χρέος ήταν η αγιότητα κι ανώτατος τύπος ήταν εκείνος που περιφρονώντας τα χεροπιαστά επίγεια αγαθά ξεκινούσε για τη μεγάλη γαλάζια έρημο- τον ουρανό.”

“Σήμερα ο άναντρος, ο απείθαρχητος, ο ντελικάτος είναι χαμένος" "χτύπα, μη λυπάσαι τη ζωή σου, μη λυπάσαι τη ζωή του εχθρού σου, δε γεννήθηκες να χαίρεσαι και ν' αγαπάς γεννήθηκες για τ'άρματα. Ένας είναι ο Θεός σου: Εγώ, ο Πόλεμος.”

“Άτομο δεν υπάρχει. Ατομική χαρά δεν υπάρχει, μήτε ελευτεριά. Η ζωή είναι ένα άγριο κυνήγι βγαίνεις να κυνηγήσεις, κι ο κόσμος μεμιάς μοιράζεται σε δύο: σε θηράματα και σε θηρευτές,σε οεργανισμούς που σκοτώνουνται και σε οργανισμούς που σκοτώνουν.”

“Όλοι οι χορτοφάγοι, του αποκρίθηκα, όλοι οι ειρηνόφιλοι, ανθρωπόσοφοι, θεόσοφοι, αισθηματίες, σηκώνουν τα χεριά και φωνάζουν: Ειρήνη! Ειρήνη! Μα η ζωή ακολουθεί δικούς της νόμους, σκοτεινούς, που φαντάζουν κατώτεροι από την αρετή του ανθρώπου. Τραγικός είναι ο πόλεμος, τραγική είναι η ζωή, ο έρωτας, η ψυχή του ανθρώπου. Ζούμε μέσα στην αγωνία, την αμαρτία, την αβεβαιότητα. Μαχόμαστε ν' αρπάξουμε ό,τι μπορούμε από τα αιματερά αυτά στοιχεία και να τα κάνουμε πνέμα.”

“Ο πόλεμος είναι μια τεράστια ερωτική στιγμή. Δεν σμίγουν πια εδώ δύο άτομα για να γεννήσουν ένα παιδί. Σμίγουν δύο μεγάλοι στρατοί. Ο ένας σφηνώνεται στον άλλο μέσα στα αίματα και τις κραυγές. Πάντα ο ένας είναι ο άντρας που κρατάει το νέο σπέρμα, ο άλλος είναι η γυναίκα που δέχεται κλαίγοντας, υποταγμένη, και θρέφει με το αίμα της το σπέρμα του νικητή." "Ο πόλεμος είναι ο νόμιμος άρχοντας του καιρού μας.”

“Ας φύγουμε, φώναξε ο Γεμιστός στην ψυχή του, ας φύγουμε, ψηχή μου, παίρνοντας μαζί μας την ελληνική σπίθα, κι ας στήσουμε τζάκι αλλού! Εμείς θα κάμουμε νέα αρχή. Ας αφήσουμε τους άλλους να μοιρολογούν την Πόλη που ψηχομαχεί, εμείς θα νανουρίσουμε μια νέα Ελλάδα.”

“Άδικος μας φαίνεται σήμερα ο κόσμος, κατώτερος από την επιθυμία ενός τίμιου ανθρώπου, θέλουμε να φέρουμε σε στενή, πιστή ανταπόκριση την πραγματικότητα με την καρδιά μας και να δημιουργήσουμε νέα ισορροπία.”