Quotessence
Home / Quotes / Quote by Lokesh Tuli

Quote by Lokesh Tuli

“Honor is a concept invented by the winning side to make the losing side feel better about getting their teeth kicked in. If some suit tries to take what’s yours, you don’t challenge him to a gentleman’s duel. You find his weakness, you find out what he loves, and you hit him there so hard he forgets his own bloody name. You go scorched earth. You make sure he never, ever tries to come back at you again.”

Quote by Lokesh Tuli

Work

Notes From Exile: The "Manual for the Broken”

Browse quotes and source details for this work. more

Author

Lokesh Tuli

Browse famous quotes and profile details for Lokesh Tuli. more

You May Also Like

“Thackeray's a good writer and Flaubert is a great artist. Trollope is a good writer and Dickens is a great artist. Colette is a very good writer and Proust is a great artist. Katherine Anne Porter was an extremely good writer and Willa Cather was a great artist.”

“Pomimo wszystko zdołała sprawić, że jej szkic o postaci dziekana Swifta stawał się coraz bardziej widoczny, a trzy gwiazdki znów rozbłysły całkiem wyraźnie, choć już nie jasnym blaskiem, lecz znękaniem i krwią, jakby ten człowiek, ten wielki pan Brinsley, przez to tylko, że mówiąc (o swoim szkicu, o sobie oraz, ze śmiechem, o pewnej dziewczynie), wyrywał musze skrzydełka, osnuł jej jasne życie chmurą i na zawsze ją zdezorientował, zniszczył jej skrzydełka na grzbiecie, więc kiedy się od niej odwrócił, pomyślała o wieżach i cywilizacji z przerażeniem, a jarzmo, które wprost z niebios opadło na jej barki, zgniotło ją i poczuła się jak naga nieszczęśnica, która poszukiwała schronienia w cienistym ogrodzie, ale wygnano ją, mówiąc: nie, tu nie ma kryjówek ani motyli, w tym świecie, w tej cywilizacji, w kościołach, parlamentach i mieszkaniach. Ta cywilizacja, powiedziała Lily Everit do siebie, przyjmując od pani Bromley miły komplement na temat swojego wyglądu, zależy ode mnie, a pani Bromley powiedziała później, że Lily Everit wyglądała, "jakby na jej barkach spoczywał ciężar całego świata".”

“There are other things to fear, Monsieur,' Villefort said, 'apart from death, old age and madness. For example, apoplexy, that lightning bolt which strikes you down without destroying you, yet after which all is finished. You are still yourself, but you are no longer yourself: from a near-angel like Ariel you have become a dull mass which, like Caliban, is close to the beasts. As I said, in human language, this is quite simply called an apoplexy or stroke.”