Quotessence
Home / Quotes / Quote by Shelly Laurenston

Quote by Shelly Laurenston

“Mace really wanted to shift right then and there. Rip the mans throat out and bring his lifeless corpse back to Dez as a kinda pre-wedding gift. Although right in the middle of Macy's ...that might be a bit tacky. Even for him.”

Quote by Shelly Laurenston

Create image

Author

Shelly Laurenston

Browse famous quotes and profile details for Shelly Laurenston. more

You May Also Like

“Pen will no longer be your close guard, Lady,” Mace said flatly. “What?” “Starting tonight, Elston will take over Pen’s duties.” Kelsea turned to stare at Pen, who in turn stared at the floor.“ “What’s happened?” she demanded. “I’ll give you two a few minutes, but only a few,” Mace replied, speaking to Pen. “After that, you will not be alone together again.” Pen nodded, but Kelsea turned on Mace. “You don’t make changes to my Guard behind my back, Lazarus! I didn’t ask for a new close guard. This isn’t your decision.” “No, Lady,” Pen said. “It’s mine.”

LazarusMaceKelsea GlynnClose GuardFate Of The TearlingPen AlcottQueen S GuardTearling Trilogy
Author:Erika Johansen
Create image

“Zelf heb ik Frisch één keer ontmoet, in Edinburgh. Wat weet ik daar nog van? Niet veel. Met Mulisch en Reve was ik de Nederlandse delegatie bij een groot schrijverscongres. 1962. Vier jaar voor hij aan dat dagboek zou beginnen. Hij was niet groot, en had een bril met een zwaar montuur en zoiets als dubbele glazen, waardoor het leek of de ogen vergroot werden. Ik was negenentwintig, en het enige dat er van mij vertaald was kon hij niet gelezen hebben. Maar je bent aanwezig, dus misschien ben je wel wat. Van Harry was toen ook nog niet veel vertaald, maar hij had zijn allure mee, en straalde een onmetelijke zekerheid uit. We stonden met Frisch aan de bar, wat we besproken hebben is vervlogen. Frisch had een behoorlijke slok op, amuseerde zich, en liet ons praten. Harry sneed door een menigte met die neus als een schegbeeld, misschien heeft Frisch dat wel opgeschreven. Ontmoetingen met schrijvers die je niet kunt lezen hebben altijd iets spannends, omdat er niets te bewijzen valt. Henry Miller liep er rond, Angus Wilson, Stephen Spender, Normal Mailer, beroemde Schotten waar wij nog nooit van gehoord hadden, je hoort erbij maar je bent niemand en god weet wat je geschreven hebt in die rare taal van je, en iedereen is vriendelijk. Ik voelde me zoals een van de onnozele kinderen in het voorgeborchte, nog niet gezondigd, wachtend op de hemel die misschien wel een hel is. Eén beeld is me altijd bijgebleven. In een zaal waar al die beroemdheden rondliepen zat een adellijke Schotse familie in kilts met de kleuren en ruiten van hun clan. Ze hadden schoenen met zilveren gespen, en een dolk met een zilveren gevest in een wollen kniekous gestoken. Smokingjasjes op die rokken, een zwartglanzende vlinderdas, ridderordes. Geen ogenblik keken ze op naar de eventuele beroemdheden, al ze die al kenden. Ze zaten daar als atavistische beelden in een feodale oase, werden van achteren bediend door mensen die ze niet aankeken, en waren zichzelf volstrekt genoeg. Het is een halve eeuw geleden en ik weet het nog.”

SchrijversMax FrischGerard ReveHarry Mulisch
Book:533. Een dagenboek
Create image

“ყოველი თვითშემეცნება, რომელსაც გაჩუმების ძალა არ შესწევს, სულ უფრო და უფრო აკნინებს ადამიანს. მან იცის: ვისაც გაჩუმება არ შეუძლია, იმას სურს თვითშემეცნების გამო განადიდონ, ოღონდ, რასაც გაჩუმება არ შეუძლია, ის თვითშემეცნებაც აღარ არის და მაშინ ადამიანი უკარება და ეჭვიანი ხდება”

Max Frisch
Author:Max Frisch
Create image