“Başını kaldırırsan, bir aydınlık göreceksin. Başının üzerinde, doğmakta olan gün, göğü aydınlatıyor: Yüzüne esen, yaprakları kımıldatan rüzgârdır. Yeniden dışarıdasın, köpekler havlıyor, kuşlar uyanıyor, renkler yeryüzüne dönüyor, şeyler yeniden uzayı dolduruyor, canlı varlıklar gene yaşam işaretleri veriyorlar. Hiç kuşkusuz, sen de varsın, burada ortada, dört bir yandan yükselen gürültüler kaynaşması içinde, hareketin uğultusu içinde, pistonların vuruşu içinde, çarkların gıcırtısı içinde. Bir yerlerden, toprağın bir kıvrımından şehir uyanıyor, giderek artan çarpma, vurma, gıcırdama sesleriyle. Artık bir gümbürtü, bir uğultu, bir gürleme bütün boşluğu kaplıyor, bütün seslenmeleri, iç çekişleri, hıçkırıkları içinde eritiyor...”
Book:Under the Jaguar Sun
