“Mensen zijn betekenisdieren. Ze kropen bij elkaar, begonnen op den duur met elkaar te praten, noodzakelijkerwijs, gaven de dingen en elkaar een naam en sindsdien is er betekenis, sinds het mogelijk was tegen de een Piet en tegen de ander Jan te zeggen. Er is helemaal geen waarheid van Piet en Jan, maar met de namen kwam wel het verlangen naar de onderscheiding, een verlangen naar de waarheid, dat het werkelijk iets zou betekenen, Jan te zijn of Piet. Nu zijn we al lang geen dieren meer en blijven zoeken naar betekenis en zin. Het is een vloek en tegelijk is het mooi, van nutteloosheid.”
Book:De wetten