Quotessence
Home / Quotes / Quote by Victoria Schade

Quote by Victoria Schade

“What is he? I definitely see Newfie, and maybe some chocolate Lab, but what else?” Morgan asked. “I did a DNA test on him and it said he was Newfoundland, Lab, Greater Swiss Mountain Dog, and Chihuahua.” Morgan shook her head. They’ve always gotta throw in that weird one, right?”

Quote by Victoria Schade

Work

Dog Friendly

Browse quotes and source details for this work. more

Author

Victoria Schade

Browse famous quotes and profile details for Victoria Schade. more

You May Also Like

“Los científicos e individuos de finales del siglo veinte son altamente creyentes, tanto como los científicos de antaño, lo único que ha cambiado es el objeto de su fe, los tradicionales creían en principios universales que regían el cosmos visible e invisible, enseñanzas y técnicas trasmitidas de generación en generación por hombres que se dedicaban a la concentración, la meditación y el estudio, que vivían en el bosque o en monasterios y templos apartados del dinero y del ruido. Los científicos actuales creen con la misma intensidad que sus antepasados, pero no en esos principios metafísicos y universales que les parecen supercherías, sino en el poder de medicaciones químicas, aunque se retiren años después; en el poder de protección de vacunas y antibióticos... en el poder del dinero para crear la realidad más falsa de todas por definición... y en definitiva en el Sistema que es quien les ha creado, quien les mantiene y el que un día les fagocitará.”

“You want to know the coolest part?" Mom chimed in. "There isn't assigned seating at the dinning room, and they have tables for four. That means the three of us can sit down and if we pile the extra chair with our gloves and hats, nobody can sit with us!" Dad and I looked a each other, like, Is she joking? "And penguins," Mom quickly added. "I'm wildly excited about all those penguins.”

“Lenea este singura mea libertate. Inutilă de altfel. Sau extrem de utilă, nu ştiu. Stau între incertitudini. E o formă de existenţă incertitudinea, cel puţin in ce mă priveşte. Lenevind, ascult şi vad nu doar minunile lumii, ci şi dezastrele ei şi învăţ ceea ce ştie dintotdeauna toată lumea, că dincolo de bucurie se află şi reversul ei. Lenevind simt cum cresc şi mă maturirez (aproximativ, fiindcă mi-e groază de omul matur care ştie totul şi nu se mai teme de nimic, nici chiar de moarte, mi-e frica de fiinţele stăpâne pe sine, docte, coapte, cum se mai zice; poate e la mijloc şi o groază de cuvinţele `matur`, `doct`, `copt` etc), absorb ca un burete o lume care nu este a mea, cum apa nu este organic a buretelui, şi aştept să uit sau sa le împartaşesc altora (tot o tentativă ca sa uit) ce-am aflat şi să devin ceea ce ar trebui să fiu cu adevărat eu (curat şi luminat, ca argintul strecurat, cum cer descântecele să rămână cel lovit de boli şi blesteme când ele vor pleca) şi ceea ce n-o să mai fiu niciodata, am impresia.”