“Déjà-vu Ik ontmoet steeds weer dezelfde vrouw; tandenpoetsend dwaalt zij in de spiegel terwijl ik me scheer boterhammen eet zij, avondeten samen met mij en vraagt dan of het smaakt; vaak vind ik het toilet bezet (de kat kan het niet zijn) naast mij in de bioskoop - het licht dooft bij de laatste lichtreklame - trilt soms herkenning op mijn netvlies, vormt een klank zich in mijn keel; maar als zij aan vrienden (die haar kennen zeker) mijn allerlaatste nieuws vertelt sta ik werkelijk versteld. Dit kan toch geen toeval meer zijn! ― J. Bernlef” KeelVrouwToevalSpiegelKlankDéja VuNetvlies Author:J. Bernlef