“Iedere lente wordt Laures graf groener, en nu herkent Amélie de plek juist aan zijn weelderige begroeiing, nergens zijn de planten hoger, bloeien ze mooier, en Laure breidt zich uit, alsof ze zich daar onder de aarde in een wijde jas heeft gehuld en met een glimlach haar armen spreidt om zelfs haar kleinste gast te verwelkomen.” DeathNederlandsNederlandse Literatuur Book:Het lied van ooievaar en dromedaris Source: Het lied van ooievaar en dromedaris