“Είμαστε ο χρόνος. Εκείνη είμαστε η περίφημη παραβολή του Σκοτεινού Ηράκλειτου. Είμαστε το νερό, όχι το σκληρό διαμάντι, αυτό που χάνεται, όχι αυτό που μένει. Είμαστε το ποτάμι κι ο έλληνας εκείνος που κοιτάζεται στο ποτάμι. Η αντανάκλασή του στο κρύσταλλο που αλλάζει σαν τη φωτιά. Είμαστε το μάταιο προκαθορισμένο ποτάμι, όπως κυλά προς τη θάλασσα. Το σκέπασε η σκιά. Όλα μας αποχαιρετούν, όλα μακραίνουν. Η μνήμη δεν εξαργυρώνει το νόμισμά της. Και ασφαλώς κάτι υπάρχει που απομένει και ασφαλώς κάτι υπάρχει που θρηνεί. - J.L.Borges, “Είναι τα ποτάμια” Time Author:Borges Jorge Luis y Margarita Guerrero