“W gruncie rzeczy wszyscy się nawzajem reprogramujemy, bezustannie.” żYcieLudziePhoebeAdam Zamoyski Book:Perfekcyjna niedoskonałość Source: Perfekcyjna niedoskonałość
“Stojąc między psem i bogiem, ku któremu człowiek obróci twarz?” BógPiesCzłowiek Book:Perfekcyjna niedoskonałość Source: Perfekcyjna niedoskonałość
“Nie ma pan żadnych pragnień? Nie chciałby ujrzeć świata lepszym, doskonalszym? Każdy chce. Nawet zbrodniarze — ba, oni najmocniej, może mi pan wierzyć, od nikogom nie słyszał tylu projektów ogólnoludzkiej szczęśliwości i marzeń szlachetnych o raju na Ziemi, co od morderców i inszych złoczyńców wysokiego afektu, a im brudniejsza ich zbrodnia, tem pewniej potem w swej spowiedzi po wzniosłe słowa sięgną, jakby w owym ostatecznym upadku, zrzuceni na samo dno najgłębszej, najciemniejszej studni, mogli już patrzeć tylko wzwyż, tylko jeden obraz przed oczyma im pozostał: niebo, gwiazdy, przestwór anielski.” ZbrodniaMotywyPragnienia Author:Jacek Dukaj
“Ból, człowiek szuka fizycznego bólu, żeby odwrócić umysł od udręk niefizycznych — żeby je zagłuszyć — żeby je odkupić w transakcji wiązanej. Oto jest hazard djabelski: kto ból wytrzyma, zdobędzie nie prawo do ulgi, lecz prawo do bólu (...)” BólBól FizycznyBól Psychiczny Author:Jacek Dukaj
“— A pan, że tak prosto z lufy zapytam, jak politycznie stoisz? — A to ja prosto z lufy rzeknę, że politycznie to ja w kącie siedzę.” Polityka Author:Jacek Dukaj
“Lecz nawet gdyby się tego szczerze pragnęło — jak można z postanowienia prostego zacząć istnieć? jak można przejść samowładnie z niebytu w byt? To jest prerogatywa boska, nie ludzka: bóstwa powołują się do istnienia; ludzie są stwarzani. Zadanie nieporównanie łatwiejsze: uwierzyć we własne istnienie. Ale jak tu nakazać sobie wiarę? Tak samo jak wiara w istnienie Boga, wiara w istnienie człowieka jest albo spontaniczną, albo nie ma jej wcale. Czy znajdzie się kto taki, co wysłuchał teologicznych argumentów i — tak, przekonaliście mnie, chcę wierzyć, pstryk, et voilà — uwierzył? Wszak to absurd!” WiaraBytNawrócenie Author:Jacek Dukaj
“Nasze kłamstwa więcej o nas zdradzają niż prawda najprawdziwsza. Kiedy mówisz o sobie prawdę — prawda to jest to, co ci się rzeczywiście przydarzyło: twój wycinek historji świata. I przecież nie masz, nie miałaś nad nim żadnej kontroli, nie wybrałaś miejsca swych narodzin, nie wybrałaś sobie rodziców, nie miałaś wpływu na to, jak cię wychowają, nie wybrałaś swojego życia; sytuacje, w jakich cię stawiało, nie były twojej kreacji, ludzie, z którymi musiałaś się zadawać, nie byli tworami twego umysłu i nie dawałaś przyzwolenia na szczęścia i nieszczęścia, jakie stały się twoim udziałem. Większość tego, co nam się przydarza, jest dziełem przypadku. Kłamstwo natomiast w całości pochodzi od ciebie, nad kłamstwem posiadasz kontrolę zupełną, zrodziło się z ciebie, tobą się karmi i tylko ciebie opowiada. W czym więc odkrywasz się bardziej: w prawdzie czy w fałszu?” PrawdaKłamstwo Author:Jacek Dukaj
“…Są ponoć takie kategorje obłędu, urazy duszy, które zostawiają ludzi całkowicie oderwanymi od doświadczenia, odciętymi od wrażeń zmysłowych. Powiada się: żyją we własnym świecie. W klinice profesora Zylberga widziałam katatoników. Świat namacalny nie jest im do niczego potrzebny, wyobrażenie zwyciężyło. Pewnie w końcu okazało się p r a w d z i w s z e. Czy to miał pan na myśli? Jeśli zgubimy miarę prawdy — co decyduje? Cokolwiek.” PrawdaDuszaRzeczywistośćObłęd Author:Jacek Dukaj