Quotessence
Home / Authors / Tadeusz Konwicki

Tadeusz Konwicki Quotes

Author

Filter quotes by topic

AllCharacterPolandPolesApathyBanalBógChaosCosmosDyingGroan

Famous Tadeusz Konwicki Quotes

“Our contemporary poverty is as transparent as glass and as invisible as the air. Our poverty is kilometer-long lines, the constant elbowing, spiteful officials, trains late without reason, the water cut off by some disaster (...), the monotony of living without any hope whatsoever, the decaying historic cities, the provinces emptying the rivers poisoned. Our poverty is the grace of the totalitarian state by whose grace we live.”

PovertyTotalitarianism
Book:A Minor Apocalypse
Create image

“Character has outlived its day. In ancient, primitive times, when biologically weak man struggled against omnipotent nature, character was useful, beneficial; with hideous labor it shoved the heavy stone of human impotence forward. We learned to praise ourselves, to admire character, to prostrate ourselves before it, make a fetish of it. But today no one has the courage to discredit character, although, psychologically speaking, it is now a throwback, simply reactionary.”

Character
Book:A Minor Apocalypse
Create image

“But in all that suffering, the most painful suffering of all was the consciousness that it was banal, had all been discovered a long time ago, and was known to all the generations past, all just a repeated series, stamped out by our genes, That the universe was filled to its edges groans as alike as two notes, that those particular groans formed one great groan similar to the shrill parliament of the sparrows and that groan became an interstellar roar, the inaudible groan of the aging cosmos.”

CosmosRoarBanalGroan
Book:A Minor Apocalypse
Create image

“Marzył mi się traktat o tragiczności i błazeństwie. U nas często tragizm chadza pod rękę z błazenadą. A ja w tym upatruję naszą siłę. Ja kocham to dwuznaczne pokrewieństwo, tę ryzykowną symbiozę, ten geniusz narodu zaklęty w dwóch postawach. Nasz tragizm opalizuje, mieni się niejasnymi barwami, bulgoce bezwstydem, dotyka brzegiem granic obleśności, krztusi się histerycznym chichotem. Nasze błazeństwo ma szloch w gardle, nasze błazeństwo gryzie palce do krwi, nasze błazeństwo wiąże powróz na własnej szyi.”

PolandPoles
Book:The Polish Complex
Create image

“Olśnienie olśnieniem. Tak, widzę, pamiętam wczorajszą noc. Nagłą światłość na progu jesiennej albo letniej nocy. Raptowną, wszechogarniającą pewność, że to my, ludzie, ta płynąca znikąd donikąd rzeka materii biologicznej, że to my stworzyliśmy Boga. Nie w siedem dni, ale przez wieki lodowców i tropików, przez wieki rodzących się kontynentów i wysychających mórz, przez wieki rozwoju półkul mózgowych i zamierania skrzeli, przez wieki dobre i złe, przez ery ujawnione i okryte dotąd tajemnicą, przez całą naszą człowieczą wieczność stworzyliśmy mozolnie, z bólem, z męką naszego Boga, Boga miłosierdzia i dobra, aby nas uchronił przed złem wszechświata, kosmosu lub choćby tego niebieskiego nieba, które nas razi piorunami. Żeby nas uchronił przed nam.”

Bóg
Book:A Minor Apocalypse
Create image