Quote by Ema Loer

“Zoiets? (door Ema Loer) Een peuter poept een spiraal in de wc, kijkt op — verwachtingsvol, alsof het een bloem is. Of een code. Of een oerknal in bruin. “Zoiets?” vraagt hij, alsof hij eeuwen van menselijke verwarring per ongeluk heeft afgevoerd. De moeder — deel tijd, deel terp, deel theezakje met geheugen — knikt. Maar traag. Alsof ze zich herinnert dat ze dit ooit ook vroeg bij haar eerste gedachte. De wc ruikt naar waarheden die zich niet laten ventileren. De spiraal dampend van betekenis en totaal betekenisloos. Want wat is het ook eigenlijk? Een glijbaan van vezels? Een dalai lama van de dikke darm? Een kosmische afdruk in de porseleinen tijd? “Zoiets,” zegt de moeder uiteindelijk hardop. Niet als antwoord, maar als mantra. Als verzachting voor alle keren dat iets groots begon met iets kleins dat niemand durfde erkennen omdat het stonk. En het kind spoelt zichzelf weg in lachen.”

Quote by Ema Loer