Quotessence
Home / Quotes / Quote by Rupi Kaur

Quote by Rupi Kaur

“toda vez que você diz para sua filha que grita com ela por amor você a ensina a confundir raiva com carinho o que parece uma boa ideia até que ela cresce confiando em homens violentos porque eles são tão parecidos com você - aos pais que têm filhas”

Quote by Rupi Kaur

Work

Author

Rupi Kaur

Browse famous quotes and profile details for Rupi Kaur. more

You May Also Like

“Esquécese de todo e o mar chámalle na lembranza, chámalle con forza, duramente, mentres ela bota a melena para atrás, sen se decatar, mecanicamente, porque na praia un rapaz dille estás moi guapa e ela sente como se a enchesen de areas toda por dentro e o rapaz cóllelle a man e bícanse e nadan xuntos e o sol vainos dourando, emborrachando, e ela non di nada porque o rapaz fala, fala, fala e ela non quere saber nada, oír nada, senón soñar, soñar, só soñar e pasar as tardes na illa bailando cos pes metidos na auga e coas caras ben xuntiñas, collidos, electrizados subindo por aquel monte de lume, subindo entre brasas, subindo ata que aquela forza poderosa se desfaga en luciñas de cores e non quede máis que a quente recordanza fumegando, correndo para ver unha película italiana que ela volverá ver despois alá na cidade chuviosa de inverno, contándolle todo á súa amiga, chorando, non de rabia, non de desengano, senón de tristeza ou de noxo, chorando primeiro sen saber ben por que, despois pola chuvia, porque non hai sol, porque non hai mar, porque non ten praia, porque non o ten a el, chorando e contestando a unha carta e outra e outra ata que un día deixa de escribir porque non ten ganas e as lembranzas xa non lle din moito alí no "whisky-club", falando con outros rapaces, bailando, dicindo cal é o teu signo do horóscopo e a min gústanme os rapaces de vintecinco anos e el era un neno de dezasete, qué parva, cómo pasa o tempo, qué parva que é unha ás veces.”

“It sounds like a fairy-tale, but not only that; this story of what man by his science and practical inventions has achieved on this earth, where he first appeared as a weakly member of the animal kingdom, and on which each individual of his species must ever again appear as a helpless infant... is a direct fulfilment of all, or of most, of the dearest wishes in his fairy-tales. All these possessions he has acquired through culture. Long ago he formed an ideal conception of omnipotence and omniscience which he embodied in his gods. Whatever seemed unattainable to his desires - or forbidden to him - he attributed to these gods. One may say, therefore, that these gods were the ideals of his culture. Now he has himself approached very near to realizing this ideal, he has nearly become a god himself. But only, it is true, in the way that ideals are usually realized in the general experience of humanity. Not completely; in some respects not at all, in others only by halves. Man has become a god by means of artificial limbs, so to speak, quite magnificent when equipped with all his accessory organs; but they do not grow on him and they still give him trouble at times... Future ages will produce further great advances in this realm of culture, probably inconceivable now, and will increase man's likeness to a god still more.”