Quotessence
Home / Quotes / Quote by Kristen Ashley

Quote by Kristen Ashley

Work

Rock Chick Reckoning

Browse quotes and source details for this work. more

Author

Kristen Ashley
Kristen Ashley

Kristen Ashley is a renowned American author, born on April 8, 1968. She is known for her romantic novels that have captivated readers with their heartfelt and engaging storytelling. more

You May Also Like

“We have been cut off, the past has been ended and the family has broken up and the present is adrift in its wheelchair. ... That is no gap between the generations, that is a gulf. The elements have changed, there are whole new orders of magnitude and kind. [...] My grandparents had to live their way out of one world and into another, or into several others, making new out of old the way corals live their reef upward. I am on my grandparents' side. I believe in Time, as they did, and in the life chronological rather than in the life existential. We live in time and through it, we build our huts in its ruins, or used to, and we cannot afford all these abandonings.”

LifePastTimeFamilyHistoryDevelopmentExistentialismPresentModernityGeneration GapChronologyBuild UpBreakage
Book:Angle of Repose
Create image

“Pen will no longer be your close guard, Lady,” Mace said flatly. “What?” “Starting tonight, Elston will take over Pen’s duties.” Kelsea turned to stare at Pen, who in turn stared at the floor.“ “What’s happened?” she demanded. “I’ll give you two a few minutes, but only a few,” Mace replied, speaking to Pen. “After that, you will not be alone together again.” Pen nodded, but Kelsea turned on Mace. “You don’t make changes to my Guard behind my back, Lazarus! I didn’t ask for a new close guard. This isn’t your decision.” “No, Lady,” Pen said. “It’s mine.”

LazarusMaceKelsea GlynnClose GuardFate Of The TearlingPen AlcottQueen S GuardTearling Trilogy
Author:Erika Johansen
Create image

“Zelf heb ik Frisch één keer ontmoet, in Edinburgh. Wat weet ik daar nog van? Niet veel. Met Mulisch en Reve was ik de Nederlandse delegatie bij een groot schrijverscongres. 1962. Vier jaar voor hij aan dat dagboek zou beginnen. Hij was niet groot, en had een bril met een zwaar montuur en zoiets als dubbele glazen, waardoor het leek of de ogen vergroot werden. Ik was negenentwintig, en het enige dat er van mij vertaald was kon hij niet gelezen hebben. Maar je bent aanwezig, dus misschien ben je wel wat. Van Harry was toen ook nog niet veel vertaald, maar hij had zijn allure mee, en straalde een onmetelijke zekerheid uit. We stonden met Frisch aan de bar, wat we besproken hebben is vervlogen. Frisch had een behoorlijke slok op, amuseerde zich, en liet ons praten. Harry sneed door een menigte met die neus als een schegbeeld, misschien heeft Frisch dat wel opgeschreven. Ontmoetingen met schrijvers die je niet kunt lezen hebben altijd iets spannends, omdat er niets te bewijzen valt. Henry Miller liep er rond, Angus Wilson, Stephen Spender, Normal Mailer, beroemde Schotten waar wij nog nooit van gehoord hadden, je hoort erbij maar je bent niemand en god weet wat je geschreven hebt in die rare taal van je, en iedereen is vriendelijk. Ik voelde me zoals een van de onnozele kinderen in het voorgeborchte, nog niet gezondigd, wachtend op de hemel die misschien wel een hel is. Eén beeld is me altijd bijgebleven. In een zaal waar al die beroemdheden rondliepen zat een adellijke Schotse familie in kilts met de kleuren en ruiten van hun clan. Ze hadden schoenen met zilveren gespen, en een dolk met een zilveren gevest in een wollen kniekous gestoken. Smokingjasjes op die rokken, een zwartglanzende vlinderdas, ridderordes. Geen ogenblik keken ze op naar de eventuele beroemdheden, al ze die al kenden. Ze zaten daar als atavistische beelden in een feodale oase, werden van achteren bediend door mensen die ze niet aankeken, en waren zichzelf volstrekt genoeg. Het is een halve eeuw geleden en ik weet het nog.”

SchrijversMax FrischGerard ReveHarry Mulisch
Book:533. Een dagenboek
Create image