Quotessence
Home / Quotes / Quote by Tahereh Mafi

Quote by Tahereh Mafi

“The Sun is an arrogant thing, always leaving the world behind when it tires of us. The Moon is a loyal companion. It never leaves. It's always there, watching, steadfast, knowing us in our light and dark moments, changing forever just as we do. Everyday it's a different version of itself. Sometimes weak and wan, sometimes strong and full of life. The Moon understands what it means to be human. Uncertain. Alone. Cratered by imperfections.”

Quote by Tahereh Mafi

Author

Tahereh Mafi
Tahereh Mafi

Tahereh Mafi is an Iranian-American author born in 1988. Her works are acclaimed for their unique narrative style and profound insight into the psychology of teenagers. Mafi's debut novel, 'The Revenant,' is a coming-of-age story that delves into themes of family, identity, and self-discovery. more

You May Also Like

“Cały świat poszatkowany opłotkami i ograniczeniami szybkości, podzielony na strefy, obłożony podatkami i regulacjami prawnymi, a wszyscy zarejestrowani, pod kontrolą, znani z adresu i nagrań. I gdzie tu miejsce na przygodę, no chyba że taką, którą da się kupić? Na kolejce górskiej. W kinie. Przecież wiadomo, że dinozaury nie pożrą dzieci. Publiczność na pokazach próbnych wykluczyła możliwość wszelkich poważnych katastrof. A skoro szansa na realną katastrofę, realne ryzyko, nie istnieje, nie mamy też szansy na realne zbawianie. Realne porywy. Realne podniecenie. Na frajdę. Odkrycie. Innowację. Prawo, dzięki któremu jesteśmy bezpieczni, to samo prawo skazuje nas na nudę. Nie mając dostępu do prawdziwego chaosu, nigdy nie osiągniemy prawdziwego pokoju. Oby nie było gorzej, bo lepiej nie będzie.”

“Wielu ludzi tak bardzo przywykło do przebywania tylko ze sobą, że zgoła nie porównywają się z innymi, lecz pędzą swój monologowy żywot w spokojnym, radosnym nastroju, na dobrych rozmowach ze sobą, nawet na śmiechach. Jeżeli się jednak zmusi ich do porównania siebie z innymi, skłaniają się wtedy do markotliwego niedoceniania samych siebie: do tego stopnia, iż trzeba ich zmuszać, żeby znowu nauczyli się dobrego, słusznego mniemania o sobie od innych: i jeszcze od tej nabytej opinii będą chcieli zawsze coś odciągnąć i wytargować. - Przeto należy pewnym ludziom użyczyć ich samotności, i nie być tak głupim, jak to się często zdarza, żeby ich z tego powodu żałować”