Quotessence
Home / Quotes / Quote by David Bromberg

Quote by David Bromberg

“Come on reach over mamma And hand me my traveling shoes I want you folks to know right now I got the Stateboro blues”

Quote by David Bromberg

Author

David Bromberg
David Bromberg

David Bromberg, born in September 1945, is a multi-instrumentalist known for his expertise in a variety of instruments, including guitar, harmonica, banjo, and mandolin. Bromberg's musical career began in the 1960s, with a focus on bluegrass, folk, and country music. His musical style blends traditional and modern elements, appealing to a wide audience. more

You May Also Like

“s Zondags liepen wij uren en uren ver over wegen, waar zij nooit kwamen, en op kantoor dachten wij aan de slootjes en de weilanden, die wij gezien hadden en terwijl de heeren ons bevalen dingen te doen waarvan wij 't nut niet begrepen, dachten wij er aan, hoe Zondagavond de zon was ondergegaan achter Abcoû. En hoe wij woordeloos 't heelal doordacht hadden, hoe God ons hoofd, ons hart en ons ruggemerg gevuld had en hoe mal zij zouden kijken, als wij hun dat zouden zeggen.”

“Pero estoy contra la nostalgia. No, no es cierto. Dondequiera que mire hay alguien renovando votos con el pasado. Recordamos canciones que en realidad nunca nos gustaron. Volvemos a ver a las primeras novias, a compañeros de curso que no nos simpatizaban, saludamos con los brazos abiertos a gente que repudiábamos. Me asombra la facilidad con la que olvidamos lo que sentíamos, lo que queríamos. La rapidez con la que asumimos que ahora deseamos o sentimos algo distinto. Y a la vez queremos reírnos con las mismas bromas. Queremos, creemos ser de nuevo los niños bendecidos por la penumbra.”

“He pasado tres días extraños: el mar, la playa, los caminos me fueron trayendo recuerdos de otros tiempos. No sólo imágenes: también voces, gritos y largos silencios de otros días. Es curioso, pero vivir consiste en construir futuros recuerdos; ahora mismo, aquí frente al mar, sé que estoy preparando recuerdos minuciosos, que alguna vez me traerán la melancolía y la desesperanza. El mar está ahí, permanente y rabioso. Mi llanto de entonces, inútil; también inútiles mis esperas en la playa solitaria, mirando tenazmente al mar”

“When our thoughts turn towards the past, we are often mired in the seductive trap of regret or bathed in the illusory glow of nostalgia. We wallow in the murky waters of what once was, reaching out to the shadows of deeds done and words uttered. Yet, the past is but a deserted stage, the actors long departed, the play concluded. No amount of wandering in its hallowed halls can change the script that was once performed.”