Quotessence
Home / Quotes / Quote by Dee Remy

Quote by Dee Remy

Work

There Once Was A Boy

Browse quotes and source details for this work. more

Author

Dee Remy

Browse famous quotes and profile details for Dee Remy. more

You May Also Like

“-Θεατρίνε! Από φόβο και τεμπελιά αρνιέσαι ν'αντικρίσεις, χωρίς κραυγές και ρητορείες, την ψυχή σου! Φεύγεις! Είναι πιο βολικά εκεί κάτω' εδώ κρύωνες, πεινούσες δεν έβλεπες ανθρώπους, δε σ'έβλεπαν ανθρώποι-και τι αξίαν έχει η αρετή χωρίς θεατές; Και τι θεατρίνοι είμαστε εμείς, σα δεν έχουμε θαυμαστές να μας χτυπούν τα παλαμάκια; -Δε παίζω εγώ θέατρο και δε θέλω θεατές.”

“Μην ακούς το θεό της πειθαρχίας, μη φοβάσαι. Άνοιξε τα μάτια, κοίταζε. Καλύτερα να δεις το φοβερό μυστήριο και να τυφλωθείς, παρά να κρατάς απλήγοτα τα μάτια σου, ασφαλισμένα, περιορισμένα στο νόμιμο κύκλο του ανθρώπινου δυνατού.”

“Θα τον τιμώρησαν για την ύβριν του, γιατί τόλμησε να επιθυμήσει τα αδύνατα. Παρέβηκε την τάξη του κόσμου, ξέχασε τη φρόνιμη ανθρώπινη εντολή: Μηδέν άγαν. Μα μια σύγχρονη ψυχή θα υμνούσε τον τυφλωμένο βιαστή και παραβάτη, γιατί η δική μας εποχή καίγεται από την ίδια βελλεροφόντεια λαχτάρα: Εν άγαν!”

“Ν'αντιδράς στο ρυθμό γύρα σου, ν'αντιστέκεσαι στο ρέμα, να λες όχι! Όταν όλα τριγύρα σου μουρμουρίζουν ναι, τούτο είναι από τα δυκολότερα χρέη μιας ψυχής που ζει σε μιαν εποχή ξεπεσμένη" "Μα όταν σημάνει η ιστορική στιγμή της διάλυσης, χρειάζεται μεγάλος αγώνας να κρατήσεις την ψυχή σου οργανωμένη. Για να πιαστείς, να μην παρασυρθείς, σωστή μέθοδος είναι να συγκεντρώνεις το νου σου σε μια μεγάλη ψυχή που φύτρωσε και κάρπισε στα χώματα όπου ζεις.”

“Όλη η ζωή, ασκητή, είναι ένας ίσκιος, και μονάχα ο άντρας ο δυνατός με τον αγώνα του και με το αίμα του μπορεί να την κάμει γυναίκα του και να την καρπίσει.”

“Μα ο πόνος του ανθρώπου σήμερα παραπλήθυνε. Η αδικία, η αγωνία, ο παραλογισμός ξεπερνούν τα σύνορα της αντοχής και του πιο αναίσθητου ανθρώπου.”

“Γρήγορα θα έρθει η ημέρα- ήρθε κιόλας- που δε θα νιώθουμε τη χάρη, την ευγένεια, τη γλύκα της ομοεφίας, τη γοητεία της ειρήνης" "Γιατί θα διατυπώνουν πιστά την αγριότητα, τη βίαση, την απληστία της εποχής μας", "Καμιά ευγένεια, μουρμούρισε ο ποιητής, καμία χάρη. Είναι βάρβαρο騔

“Η ομορφιά σήμερα, είπα, είναι όπιο, και το παίρνουμε από αναντρία για να ξεχνάμε. Να δημιουργούμε τεχνητούς παράδεισους, να μην βλέπουμε την τραχιά ζωή γύρα μας, να μην ακούμε τη φωνή του σύγχρονού χρέους. Κάθε εποχή έχει και το δικό της ξεχωριστό χρέος, κι ανάλογα μ' αυτό ρυθμίζεται κι η εκάστοτε ανώτατη αρετή του ανθρώπου. Άλλοτε ήταν η ομορφιά, και το ανώτατο χρέος του ανθρώπου ήταν να δημιουργεί ή να νιώθει την ομορφιά. Σε άλλη εποχή, το ανώτατο χρέος ήταν η αγιότητα κι ανώτατος τύπος ήταν εκείνος που περιφρονώντας τα χεροπιαστά επίγεια αγαθά ξεκινούσε για τη μεγάλη γαλάζια έρημο- τον ουρανό.”