“مرۆڤ گەر پەڵەی لەسەر چاو هەبێت، لەکە لەسەر شتەکانی دەرەوەشدا دەبینێ. ئاوێنە کە پیسی پێوە بێت، شتەکانیش بە پیسی دەردەخات. کێشەکە لە شتەکان نییە، بەڵکوو کێشەکە لە خودی ئاوێنەکەیە. سەرەتدا دەبێ مرۆڤ ئاوێنەی دڵی پاکبکاتەوە. دەبێ گومان لە بوونی گەردی لەکە بکات لە دڵیدا کە شتەکانی گەردوون بە خواری دەبینێ، نەک ڕەخنەی ناشیرینی خۆی بخاتە سەر گەردنی ئەو ئاوێنەیەی لەبەردەمییەتی. مرۆڤی لاربین، ناتوانێ فەرقی نێوان باش و خراپ بکات، ناتوانێ جیاوازی بکات لە نێوان ڕەش و سپیدا، جوان و ناشیریندا، چونکوو لە بنەڕەتدا کێشەکە لە لاربینی خۆیەتی.”
Book:پێناسەکان