“Όταν οι άνθρωποι βρεθούν στην άλλη πλευρά, δεν ξέρουν πάντα που ακριβώς βρίσκονται. Έχουν έναν πόνο, ή την ανάμνηση ενός πόνου, παντού υπάρχουν άνθρωποι ντυμένοι στα λευκά, κάτι παράξενα, ακαθόριστα πρόσωπα που ξεπροβάλλουν απειλητικά, και κάπου στο βάθος ένας κρότος από μεταλλικά αντικείμενα που χτυπούν το ένα πάνω στο άλλο – κάτι σαν σύγκρουση τρένων κάπου πολύ μακριά… Σιγά σιγά όλα αρχίζουν να γίνονται ακαθόριστα, συγκεχυμένα. Σκέφτονται ότι θα περιμένουν στην ουρά έως ότου ασχοληθεί κάποιος μαζί τους, όμως δεν ασχολείται κανείς. Άλλοτε έχουν την εντύπωση ότι βρίσκονται μέσα σ’ ένα δωμάτιο, άλλοτε έχουν την αίσθηση του αέρα και του ανοιχτού χώρου και νομίζουν ότι τους εγκατέλειψαν σε κάποιο πάρκινγκ. Άλλοτε πάλι ότι βρίσκονται σ’ έναν διάδρομο πάνω σε φορείο και ότι δεν έρχεται κανείς να τους δει. Βάζουν τα κλάματα, αλλά πάλι δεν έρχεται κανείς. Βλέπεις, έχουν ήδη περάσει στην αντίπερα όχθη, αλλά νομίζουν ότι βρίσκονται σε δημόσιο νοσοκομείο.”
Quote by Hilary Mantel
Book:Beyond Black
Work
Beyond Black
Browse quotes and source details for this work. more
Author
You May Also Like
Source: The Sociological Imagination
Source: Beyond Black
“Όλοι μας καταλήγουμε στον άλλο κόσμο, ανώριμοι, θυμωμένοι, σαστισμένοι ή έξαλλοι και αδαείς.”
Source: Beyond Black
Source: The Spectacular Now
Source: Lys og skygger i Sjøgata
Source: Lys og skygger i Sjøgata
Source: Lys og skygger i Sjøgata
Source: The Days of His Grace
