Quotessence
Home / Quotes / Quote by William Faulkner

Quote by William Faulkner

Work

A Rose for Emily

Browse quotes and source details for this work. more

Author

William Faulkner
William Faulkner

William Faulkner, an American writer born on September 25, 1897, and died on July 6, 1962. Known for his unique narrative techniques and profound descriptions of Southern society and history, Faulkner is considered one of the great novelists of the 20th century. more

You May Also Like

“Wtedy znów Krzyś, który, z podbródkiem opartym na dłoni, dalej patrzył na świat, zawołał nagle: - Puchatku! - Co? - rzekł Puchatek. - A kiedy ja... Puchatku... kiedy ja... - Co, Krzysiu? - Kiedy już przestanę nic nie robić... - Już zupełnie? - No, w każdym razie nie tak bardzo... Puchatek czekał na dalszy ciąg, lecz Krzyś zamilkł znowu. - Co, Krzysiu? Powiedz! - rzekł Puchatek. - Powiedz, Puchatku, kiedy ja już... rozumiesz... kiedy ja już przestanę nic nie robić, czy będziesz tu czasami przychodził? - Ja? - Tak, Puchatku. - A czy ty też tu będziesz? - Będę, Puchatku, będę naprawdę, przyrzekam ci. - To dobrze - rzekł Puchatek - Puchatku, przyrzeknij mi, że nigdy o mnie nie zapomnisz. Nawet kiedy będę miał sto lat. Puchatek pomyślał troszkę. - A ile lat ja wtedy będę miał? - zapytał. - Dziewięćdziesiąt dziewięć. Puchatek kiwnąłłebkiem. - Przyrzekam - odpowiedział. Z oczyma ciągle zwróconymi na świat Krzyś wyciągnął rękę i poszukałłapki Puchatka. - Puchatku - rzekł Krzyś poważnie - jeśli ja... jeśli ja już nie będę... - tu urwał i zaczął znowu - ty zrozumiesz, prawda? - Co zrozumiem? - Ach, nic! - zaśmiał się Krzyś i zerwał się na nogi. - Chodźmy! - Dokąd? - spytał Puchatek. - Wszystko jedno dokąd - rzekł Krzyś. * * * I poszli, trzymając się za ręce. I dokądkolwiek pójdą i cokolwiek im się zdarzy po drodze, mały chłopczyk i jego Miś będą zawsze bawić się wesoło ze sobą w tym Zaczarowanym Miejscu na skraju Lasu.”

IndifferenceMortalityGoodbye To Childhood
Author:A.A. Milne
Create image

“Let me advise you, then, to form the habit to take some of your solitude with you into society, to learn to be to some extent alone even though you are in company; not to say at once what you think, and, on the other hand,, not to attach too preceise a meaning to what others say; rather, not ot expect much of them, either morally or intellectually, and to strenghten yourself in the feeling of indifference to their opinion, which is the surest way of always practicing a praiseworhty toleration. If you do that, you will not live so much with other people, though you may appear to move amongst them: your relation to them will be of a purely objective character. This precaution will keep you from too close contact with society, and therefore secure you from being contamined or even outraged by it.”

SocietySolitudeIndifference
Book:Essays and aphorisms
Create image

“People are suffering, what's that to us! Nation is suffering, what's that to us! Society is suffering, what’s that to us! The world is suffering, what's that to us! Such mentality has shoved our entire human civilization into the abyss of misery.”

SufferingProgressCivilizationHuman RightsHumanitarianIndifferenceSocial IssuesPrejudicesSuffering Of Humanity
Book:When Humans Unite: Making A World Without Borders
Create image