“Seni üzdüğünde gökyüzünü düşüneceğine söz verir misin?" Benden neden bu sözü vermemi istediğini bilmiyordum, yine de kafamı salladım. "Ama neden?" "Çünkü." Başını yıldızlara çevirdi. "Gökyüzü her zaman güzeldir. Karanlık, yağmurlu ya da bulutlu olsun, bakmak her zaman keyif verir. Bu en sevdiğim şey, çünkü kaybolursam, kendimi yalnız hissedersem ya da korkarsam, tek yapmam gereken kafamı kaldırıp bakmak, ne olursa olsun orada olacak... ve her zaman güzel olacağını bileceğim.”
Book:Hopeless
