Quotessence
Home / Quotes / Quote by Jess Mariano, Gilmore Girls

Quote by Jess Mariano, Gilmore Girls

Author

Jess Mariano, Gilmore Girls

Browse famous quotes and profile details for Jess Mariano, Gilmore Girls. more

You May Also Like

“Les après-midi d'hiver, en rentrant de l'école, Peter n'aimait rien tant que d'envoyer valser ses chaussures et de s'allonger à côté de Guillaume, devant le feu de cheminée du salon. Il aimait se mettre exactement à la hauteur de Guillaume, son visage à deux doigts de la tête féline, et observer à quel point celle-ci était réellement extraordinaire, si merveilleusement non humaine, tout ébouriffée de poils noirs. Ils encadraient un minuscule visage enfoui sous la fourrure, paré de moustaches blanches légèrement incurvées vers le bas. Les poils des sourcils jaillissaient droit comme des antennes de radio et les yeux verts malachite fendus en amande étaient comme des fenêtres entrouvertes sur un monde dans lequel Peter ne pourrait jamais pénétrer. Son approche déclenchait un tonnerre de ronronnements intenses d'une sonorité si grave et si forte que le sol en vibrait. Peter savait qu'il était indiscutablement le bienvenu.”

ChatEnfantRêverie
Book:The daydreamer
Create image

“But now science is the belief system that is hundreds of years old. And, like the medieval system before it, science is starting not to fit the world any more. Science has attained so much power that its practical limits begin to be apparent. Largely through science, billions of us live in one small world, densely packed and intercommunicating. But science cannot help us decide what to do with that world, or how to live. Science can make a nuclear reactor, but it cannot tell us not to build it. Science can make pesticide, but cannot tell us not to use it. And our world starts to seem polluted in fundamental ways---air, and water, and land---because of ungovernable science.”

Science
Book:Jurassic Park
Create image

“Το νοσταλγικό τραγούδι μετατράπηκε σιγά σιγά σ΄ έναν ξέφρενο χορό που απλωνόταν μέχρι εκεί που δεν έφτανε το βλέμμα, ενώνοντας όλους τους δρόμους, όλα τα σπίτια του χωριού. Η ζεστή γη της Ερζεγοβίνης μετέδιδε ένα παράξενο ρεύμα στα πόδια των χορευτών, το αίμα άρδευε την αλυσίδα που συνέθεταν τα καυτά χέρια δεκάδων ανθρώπων οι οποίοι είχαν μεταμορφωθεί σε ένα μοναδικό ον που ζεσταίνονταν από το ίδιο αίμα, που δονούνταν από τον ίδιο ρυθμό". - Το σφιχταγκάλιασμα του ερπετού”

MusicDanse
Book:Sto jada
Create image