Quotessence
Home / Quotes / Quote by Bill Bass, Jon Jefferson

Quote by Bill Bass, Jon Jefferson

“Zwłoki leżały twarzą do góry – tyle że twarzy już nie było. Zniknęła również tkanka miękka z szyi, choć ramiona i dłonie pozostały praktycznie nienaruszone. Nie byłem zaskoczony brakiem twarzy, często ta właśnie część ciała znika jako pierwsza. Muchy plujki składają jaja w wilgotnych ciemnych miejscach, więc usta, nos, oczy i uszy nadają się do tego najlepiej – podobnie jak genitalia i odbyt, jeśli tylko muchy mogą się do nich dostać. Jedynym miejscem, w którym samica plujki złożyłaby jaja chętniej niż w naturalnym otworze ciała, jest zakrwawiona rana.”

Quote by Bill Bass, Jon Jefferson

Create image

Author

Bill Bass, Jon Jefferson

Browse famous quotes and profile details for Bill Bass, Jon Jefferson. more

You May Also Like

“Nim znaleziono ciała, bakterie w znacznym stopniu strawiły organy wewnętrzne, począwszy od żołądka i jelit. Podczas tego procesu mikroorganizmy uwalniały gazy, które wydymały brzuchy ofiar niczym balony. Pod ciałami i wokół nich rozlewały się kałuże ciemnej tłustej substancji, złożonej z lotnych kwasów tłuszczowych, które powstają podczas rozpadu tkanek. Włosy zaczynały się zsuwać z czaszek ofiar niczym zbyt luźne peruki. Zdjęcia małej Krystal należały do najbardziej przejmujących obrazów, jakie kiedykolwiek widziałem. Nagość dziewczynki ukazywała w sposób wyjątkowo wyrazisty, jak była młoda, mała i bezbronna. Okolice genitaliów dziecka znajdowały się w stanie daleko posuniętego rozkładu. Raport z sekcji zwłok podkreślał, że nie dało się określić, czy Krystal była molestowana seksualnie, gdyż nie pozwalał na to stan tkanki miękkiej. Tak czy inaczej, dziewczynka z pewnością padła ofiarą brutalnego ataku.”

AntropologiaśMierćCiałoZbrodniaGenitaliaZwłokiOrganRozkładGazOfiaraTkankaBakteriaBrzuchWłosyBalonDzieckoMolestowanieNagośćSekcjaTłuszczżOłądekAtakDziewczynkaJelitoKwasMikroorganizmPerukaRaportRozpadStrawićSubstancja
Author:Bill Bass, Jon Jefferson
Create image

“Will had been taken aback in his confrontation with Arisaka to discover that his name- Chocho- meant "Butterfly"... He was puzzled to know why they had selected it. His friends, of course, delighted in helping him guess the reason. 'I assume it's because you're such a snazzy dresser,' Evanlyn said. 'You Rangers are a riot of color, after all.'... 'I think it might be more to do with the way he raced around the training ground, darting here and there to correct the way a man might be holding his shield, then dashing off to show someone how to put their body weight into their javelin cast,' said Horace, a little more sympathetically. Then he ruined the effect by adding thoughtlessly, 'I must say, your cloak did flutter around like a butterfly's wings.”

WillNicknamesHoraceRanger S ApprenticeEvanlyn
Book:The Emperor of Nihon-Ja
Create image

“But...' Horace looked from one familiar face to another. 'How did you come to..?' Before he could finish the question, Will interupted, thinking to clarify matters but only making them more puzzling... 'We were all in Toscana for the treaty signing,' he began, then corrected himself. 'Well, Evanlyn wasn't. She came later. But, when she did, she told us you were missing, so we all boarded Gundar's ship-you should see it. It's a new design that can sail into the wind. But anyway, that's not important. And just before we left, Selethen decided to join us-what with you being an old comrade in arms and all-and...' He got no further. Halt, seeing the confusion growing on Horace's face, held up a hand to stop his babbling former apprentice... Will stopped, a little embarrassed as he realized that he had been running off at the mouth.”

WillHaltBabblingHoraceRanger S Apprentice
Book:The Emperor of Nihon-Ja
Create image

“Already, Cullum felt a stirring of interest. The name Horace and the mention of an oakleaf symbol struck a chord in his memory. Sir Horace, the Oakleaf Knight, was a legendary figure in Araluen, even in a place as remote as Norgate. Of course, the more remote the location, the more garbled and fantastic the legends became. As Cullum had hear tell, Sir Horace had been a youth of sixteen when he defeated the tyrant Morgarath in single combat, slicing the head off the evil lord's shoulders with one might strocke of a massive broadsword. Then, in the company of the equally legendary Ranger Halt, Sir Horace had traveled across the Stormwhite Sea to defeat the Riders from the East and rescue Princess Cassandra and her companion, the apprentice Ranger known as Will. Will! The significance of the name suddenly registered with the innkeeper. The jongleur's name was Will. Now here he was, in a cowled cloak, festooned with recurve bow and a quiver of arrows. He looked more closely and saw the hilt of a heavy saxe knife just visible at his waist. No doubt about it, Cullum thought, these cheerful young men were two of Araluen's greatest heroes!”

WillHoraceRanger S Apprentice
Book:The Siege of Macindaw
Create image