“Όταν σηκωνόταν η Φερνάντα, έβρισκε το πρωινό έτοιμο και ξανάβγαινε απ' το δωμάτιο της μονάχα για να πάρει το φαγητό της, που ο Αουρελιάνο της το άφηνε σκεπασμένο πάνω στη χόβολη και που εκείνη το πήγαινε στην τραπεζαρία για να φάει στο λινό τραπεζομάντηλο με τα καντηλέρια, καθισμένη στο μοναχικό κεφάλι του τραπεζιού, έχοντας απέναντί της δεκαπέντε άδειες καρέκλες. Ακόμα και σ' αυτές τις περιστάσεις, ο Αουρελιάνο και η Φερνάντα δεν μοιράζονταν τη μοναξιά τους, αλλά εξακολουθούσαν να ζουν ο καθένας τη δικιά του, καθαρίζοντας ο καθένας το δωμάτιο του, ενώ οι αράχνες σκέπαζαν σαν χιόνι τους ροδώνες, ταπετσάριζαν τα δοκάρια, έστρωναν τους τοίχους.”
Quote by Gabriel García Márquez
Work
One Hundred Years of Solitude
Gabriel García Márquez's classic work weaves together magical realism and historical events, chronicling the rise and fall of the Buendía family and the development of the town of Macondo. more
Author
You May Also Like
“After years in the wilderness, he usually talked to himself.”
Source: The Beautiful Thing That Awaits Us All
Source: Fable
Source: La Véritable histoire de Noël
Source: Odyssée d'un forçat
Source: Migrations to Solitude: The Quest for Privacy in a Crowded World
Source: De Profundis
Source: Trois