Quotessence
Home / Quotes / Quote by Carolina Sanín

Quote by Carolina Sanín

“En la Feria del Libro de Bogotá, un hombre me dio un papel en el que había consignado una teoría: a lo largo de la historia, Dios había repetido muchas veces las caras de los humanos. Con la invención de la fotografía y la proliferación de las reproducciones de la imagen, el proceder estaba cerca de ser descubierto: la gente empezaba a encontrar que su rostro ya había vivido en otro momento, en otro lugar, con otro nombre. Por eso, Dios se estaba dando prisa para acabar el mundo. El papel tenía el título de «Verdad sobre el calentamiento global y el metro de Bogotá».”

Quote by Carolina Sanín

Work

Tu cruz en el cielo desierto

Browse quotes and source details for this work. more

Author

Carolina Sanín

Browse famous quotes and profile details for Carolina Sanín. more

You May Also Like

“Piensa que soy más débil de lo que en realidad soy, lo cual debería irritarme. En lugar de eso, le miro casi con asombro, porque me esta tratando como a una dama y no como a una criada. Alec desea cuidarme, a mí, que siempre he tenido que atender las necesidades de otro. Aunque pequeño, jamás esperé ni siquiera un gesto como ese de un hombre rico. De nadie, en verdad. Inopinadamente, me doy cuenta de lo maravilloso que sería tener a alguien cuidara de mí de vez en cuando.”

“Todos queremos encontrar um âncora, todos queremos virar a esquina e ir para casa. Mas a nossa casa foge sempre. A casa deixa-nos. Depois envelhecemos e envelhecemos novamente, ficando ainda mais afastados de casa. De nós próprios. Morremos antes de estarmos mortos, querida. Passamos de rainhas da beleza a velhas carcaças, de crianças traquinas a adultos deprimidos, de moças maduras cheias de amor a mulheres usadas e amargas como bílis. Tudo o que temos é o amor. E nada para amar. Apenas o amor, doloroso, distante e nunca correspondido.”

“Tądien supratau, kad ne akimirksnį žydinčios sodo gėlės paišo giliausias šypsenas, kad žavesys išgaruoja taip pat netikėtai, kaip ir aplanko. Tądien supratau, kad net nuostabiausi žurnalo viršeliai galiausiai gyvenimą pabaigia dulkinose palėpėse, kai neišvaizdžios knygos amžiais puošia namus. Tądien supratau per dažnai žiūrintis į formą, taip pamirštantis turinio svarbą.”

“–Mira, Buenaonda, maldita la ley del matrimonio gay. Antes nosotros éramos una pareja de lo más normal. Follábamos como cosacos, como locas, follábamos juntos y por separado, en tríos, en cuartetos, en grupo, en familia, follábamos sin parar. En ca- sa, en el coche, en los portales, en los cines, en los bares, en los trenes, en los urinarios públicos, en los museos... Y entonces lle- gó el matrimonio gay. Y la jodimos. Nos volvimos, literalmente, un matrimonio. ¿Cómo nos pudo pasar eso a nosotros? Pues no lo sé, pero pasó. Nos casamos y dejamos de follar. No al principio, que era como la luna de miel. Pero después, se acabó. Empezaron a pasar los días, y las semanas, y los meses, y todo fue a peor. Las orgías se volvieron cuartetos ocasionales. Y los cuartetos se vol - vieron tríos y con gente de confianza. Y al final hasta los tríos también desaparecieron porque, ¿sabes?, yo no puedo permitir que alguien se folle a mi marido. Así que nos dedicamos a follar - nos mutuamente y eso, la verdad, es un tostón. Más aún cuando el cabrón de Paco no me come la polla porque dice que se le estropean las cuerdas vocales. Antes ni me había dado cuenta. Pero desde que somos dos mariconas monógamas, las carencias saltan a la vista. La jodimos, amigo. Maldito Zapatero.”

“Parzenie się na czas dłuższy u kręgowców można wytłumaczyć dostatecznie przyczynami fizjologicznymi, np. u ptaków potrzebą niesienia pomocy samiczce w czasie wysiadywania na jajkach. Napotykane wśród ptaków przykłady wiernej monogamii niczego nie dowodzą w odniesieniu do ludzi, albowiem ludzie nie pochodzą od ptaków. A jeśli ścisła monogamia ma być szczytem wszelkiej cnoty, to palma pierwszeństwa należy się tasiemcowi, który w każdym ze swych 50-200 proglotyd lub pierścieni posiada całkowity żeński i męski narząd płciowy i który całe swe życie spędza na parzeniu się z samym sobą w każdym z tych pierścieni.”