“گريس نمي توانست توضيح بدهد يا درست بفهمد كه آنچه احساس مي كرد دو هم رفته حسادت نبود، خشم بود٠ دليلش هم اين نبود كه نمي توانست آن طوري خريد كند يا لباس بپوشد٠ اين بود كه از دخترها توقع داشتند اين جوري باشند٠ مردها، مردم، همه آدم ها، فكر مي كردند دختر بايد اين جوري باشد٠ خوشگل، عزيزدردانه، ننر، خودخواه، با مغزي به اندازه نخود٠ دختر بايد اين جوري باشد تا بشود عاشقش شد. بعد مادر مي شد و خودش را با سوز و گداز وقف بچه هايش مي كرد٠ ديگر خودخواه نبود، فقط مغزش همچنان به قد نخود بود٠ تا ابد٠”
Book:Runaway: Stories
