“Hiçbir şey ilgimi çekmiyordu, her şeyden tiksiniyordum, yaşamak bende kasıntı yapıyordu, nefes almak sinirlerimi ayağa kaldırıyordu, etrafıma bakınca içimden kafamı duvarlara vurmak geliyordu, insanları izlemek midemi bulandırıyordu, sözlerine maruz kalmak cildimi egzamayla kaplıyordu, çirkinliklerine şahit olmak beni sarsıyordu, insanlarla sık sık karşılaşmak soluğumu kesiyordu, hele onlara dokunmak, bunu sadece düşünmek bile beni bayıltabilirdi. Kısacası tüm varoluşumu bu rahatsızlığım üzerine kurgulamıştım.” DepresyonPesimistşIşmanlayamayan SumocuBunalımKötümserlik Author:Éric-Emmanuel Schmitt