“Zając wisiał w łazience, a krew robiła "kap, kap, kap" - i zachlapywała wannę. Usiadłem na opuszczonej desce sedesowej. Położyłem na kolanach zeszyt. Sięgnąłem po ołówek. I poczułem, że ktoś mi się przypatruje. Ktoś, coś. Zając. Że nie spuszcza ze mnie wzroku. Że hipnotyzuje mnie barwionym na czerwono spojrzeniem. Bałem się podnieść głowę. Siedziałem, wstrzymując oddech, by nie sprowokować go jakimkolwiek ruchem. Nasłuchiwałem szmerów. Tata i pan Stefek pokrzykiwali w pokoju, a ja tu zamierałem po każdym kap, kap, kap... - To nie ja cię zabiłem - wykrztusiłem wreszcie. - A kto? - chciał wiedzieć zając. - Pan Stefek. Kap.” KrewAlbrecht DürerDzieciństwoLiteratura DziecięcaZając Book:Zając Source: Zając
“Zdobyła twoje dziecięce serce, a to ma większą moc niż jakakolwiek późniejsza miłość. To ona dostała się tam pierwsza, gdy ja nawet nie wiedziałam o twoim istnieniu...” MiłośćPrzyjaźńDzieciństwoDawne Czasy Book:Jedyne takie miejsce Source: Jedyne takie miejsce