“Nikt nie kaze ci isc dalej - powiedzial Wirus. - Mozna siedziec i czekac na smierc. Mozna przez cale zycie siedziec i czekac na smierc. To tez jest godne, jest honorowe, moze byc przyjemne, jesli ktos potrafi czerpac z tego przyjemnosc. Nikt nigdy nie powiedzial, ze tylko jak sie idzie naprzod, to dopelnia sie los czlowieka. Mozna korzystac z chwili, mozna sobie popijac winko czy wodke. Mozna tak siedziec. Mozna tak siedziec az do smierci... i nikt nie ma prawa zarzucic komukolwiek, ze robi zle, ze to nie tak, ze powinno sie robic inaczej.To nie jest niczyja sprawa. Mozna siedziec na trotuarze i czekac... Wszystko w porzadku. Wszystko w najlepszym porzadku. Robisz dobrze, robisz jak chcesz, robisz, co chcesz. Bo nie ma idealnej recepty na zycie. Kazda recepta dobra. Kazdy moze robic, co chce i nie bedzie zadnych pretensji. Kazdy jednak... kazdy moze tez wstac i ruszyc dalej. Mozna siedziec i czekac, co przyniesie los, mozna tez pojsc za najblizszy rog i zobaczyc, czy tam jest cos ciekawego. Kazdy moze ruszyc dalej i w tym wypadku rowniez nikt nie moze miec zadnych pretensji...” LifeInspirationalDeathśMierćżYcieMeredithLosAchajaCiekawośćWirus Book:Achaja. Tom III Source: Achaja. Tom III
“A veces,escapar de lo desconocido es el camino más fácil, aunque termine siendo el más largo y sinuoso.” TiempoLaiaDiasLaia SolerLosNosLos Dias Que Nos SeparanQueSolerLargoSeparanSinuoso Book:Los días que nos separan Source: Los días que nos separan
“Zdarzyło mi się niegdyś ujrzeć w lesie rano dwie drogi: pojechałem tą mniej uczęszczaną - Reszta wzięła się z tego, że to ją wybrałem” żYcieLos Book:The Road Not Taken and Other Poems Source: The Road Not Taken and Other Poems
“- To właśnie znaczy słowo "influenza", inna nazwa grypy. Influenza delle stelle, czyli "wpływ gwiazd". Dla średniowiecznych Włochów ta choroba była dowodem na to, że niebiosa sterują ich losem, że niektórzy dosłownie urodzili się pod złą gwiazdą.” Los Book:The Pull of the Stars Source: The Pull of the Stars
“Ze względu na specyfikę mojego zawodu często mam okazję się przekonać, jak różną wartość przypisuje się ludzkiemu życiu – i śmierci. Niektórzy ludzie w chwili śmierci są tak biedni i tak samotni, że nikt nawet nie zgłasza się po ich ciała, które leżą w kostnicy do czasu, aż lekarz sądowy albo koroner nie pogrzebie ich w mogile dla nędzarzy. Inni – obdarzeni przez los kochającą rodziną, wysoką pozycją społeczną lub dużym ubezpieczeniem – odchodzą w blasku chwały, pośród kwiatów i złota.” AntropologiaśMierćżYcieCiałoZbrodniaZwłokiSamotnośćLosBiedaBlaskKostnicaKwiatyNędzaRodzinaZawódChwałaKoronerMogiłaPozycjaSpecyfikaUbezpieczenieWartośćZłoto Author:Bill Bass, Jon Jefferson