“Kâmil Bey, gazeteyi gönülsüz gönülsüz alıp yatağın önüne oturdu. Ne zaman bu pis gazeteyi okumak zorunda kalsa, ellerinin kirlendiği duygusuna kapılıyordu. Sanki kâğıdı pisliktendi. Bu pislik, Türkçeye işleyerek insanın beyninin içini bile kirletiyordu.” Türk YazarlarTürk Yazar öZdeyişleriTürk EdebiyatıTürkçeKemal TahirEsir şEhir üçLemesiHavuz MedyasıIstibdatKirli YayınYandaş Yayın Book:Esir Şehrin Mahpusu Source: Esir Şehrin Mahpusu