Quotessence
Home / Authors / Jenny Erpenbeck Books
Jenny Erpenbeck

Jenny Erpenbeck Books

Writer

Visitation

A source page for quotes linked to Jenny Erpenbeck.

0 quotes

Go, Went, Gone

A source page for quotes linked to Jenny Erpenbeck.

0 quotes

Kairos

A source page for quotes linked to Jenny Erpenbeck.

0 quotes

Related Quotes

“This here is your inheritance, says the senior partner. Yes, he says, Ludwig, I know, and stows the plan for the bathing house (5.5m long, 3.8m wide, outer wall construction: wood, roof construction: thatch), stows both the plan and the mosquito in his briefcase. On a German shelf, this mosquito, pressed flat between large quantities of paper, will outlast time and times, and one day it might even be petrified, who knows.”

“Quasi avesse tenuto una breve rappresentazione teatrale, l'avvocato si mette una mano sul cuore e si inchina. Poi apre la porta a due battenti e dice: Permettono? a indicare che il colloquio è finito. Richard sa benissimo anche lui che fuori sono in attesa molti rumeni, vietnamiti e africani. Passando con Ithemba davanti al guardaroba e vedendo un cilindro sulla mensola per cappelli, gli viene quasi il dubbio che questo avvocato dalle sembianze di un gufo sia arrivato in volo, dal lontano Ottocento, direttamente nel ventunesimo secolo – in questo secolo nuovo e tuttavia così vecchio, con i suoi interminabili flussi di esseri umani che, dopo essere sopravvissuti alla traversata in un mare vero, rischiano ora di affogare nei fiumi e nei mari di carte.”

“Richard então se lembra de que, passeando entre videiras com um colega vienense por ocasião de um simpósio no sul da Áustria, o colega de repente se deteve, inspirou profundamente o ar e perguntou-lhe se também ele estava sentindo o cheiro: o siroco vem da África, disse, atravessa os Alpes e, às vezes, chega mesmo a trazer consigo areia do deserto. E, de fato, nas folhas das videiras podia-se ver uma fina camada de poeira avermelhada vinda da África. Richard passou o dedo por uma das folhas e notou como aquele pequeno gesto de súbito deslocava seu ângulo de visão e seu senso de medida.”

“Een arts kan heel in het algemeen de mensheid proberen te dienen, maar het staat hem uiteraard ook vrij zich alleen in dienst te stellen van een bepaald deel van de mensheid. Een zekere dr. Thaler bijvoorbeeld had ongeveer tweehonderd jaar geleden in Wenen de uit Nigeria afkomstige Soliman na diens dood met de toestemming van keizer Franz de huid afgestroopt, had de man die in een veldslag het leven van de vorst van Lobkowicz had gered, een neger genaamd Soliman, de huid afgestroopt, had de leraar van de vorsten van Liechtenstein, een zwarte genaamd Soliman, de huid afgestroopt, had de vrijmetselaar van de loge De Ware Eendracht, een Moor genaamd Soliman, de huid afgestroopt, had bij wijze van spreken de broeder van de vrijmetselaars Mozart en Schikaneder, de borg van de naar opname in de loge strevende wetenschapper Ignaz von Born, een Afrikaan genaamd Soliman, de huid afgestroopt, had een gehuwde Wener, die zes talen vloeiend sprak, wiens dochter later getrouwd was met baron Von Feuchtersleben en wiens kleinzoon Eduard in het begin van de negentiende eeuw naam maakte als dichter, de huid afgestroopt, had een gezien man uit de hogere Weense kringen, die lang geleden weliswaar een Afrikaans kind was geweest, genaamd Soliman, de huid afgestroopt, had een mens die in het begin van zijn leven op de slavenmarkt was ingeruild voor een paard en later was doorverkocht naar Messina, genaamd Soliman, om kort te gaan: een voormalige slaaf van een laag ras genaamd Soliman de huid afgestroopt. Hij had de huid daarna gelooid, op een corpus van hout gespannen en, tegen de wens van diens dochter, die verzocht 'de huid van haar vader aan haar te overhandigen teneinde hem volgens de regels ter aarde te kunnen bestellen', tegen de wens van die dochter haar opgezette vader ter stichting van het Weense publiek in een vitrine op de vierde verdieping van het Keizerlijk Naturaliënkabinet gezet. Het veren rokje waarmee de Moor was uitgedost, was - wetenschappelijk niet geheel correct - afkomstig van Zuid-Amerikaanse indianen, maar het exotische aspect van het preparaat kwam daardoor veel beter tot zijn recht. Heel even stelde Richard zich voor dat in een vitrine in het staatsmuseum van Caïro bijvoorbeeld de opgezette archeoloog Heinrich Schliemann zou staan, gekleed in een Spaans stierenvechterskostuum of in Mongoolse klederdracht van schapenleer en zijde.”

“Home. When it rains, you can smell the leaves in the forest and the sand. It's all so small and mild, the landscape surrounding the lake, so manageable. The leaves and the sand are so close, it's as if you might, if you wanted, pull them on over your head. And the lake always laps at the shore so gently, licking the hand you dip into it like a young dog, and the water is soft and shallow.”

“Nothing is nicer than diving with your eyes open. Diving down as far as the shimmering legs of your mother and father who have just come back from swimming and now are wading to shore through the shallow water. Nothing more fun than to tickle them and to hear, muffled by the water, how they shriek because they know it will make their child happy.”